Introversie en extraversie: het verschil

Je las het misschien al: ik ben een introvert en daar schrijf ik al graag eens over. Het heeft me de afgelopen jaren meer inzicht gegeven in wie ik ben, al merk ik dat er nog veel misverstanden zijn over wat introversie exact is.

Zo was een vriendin onlangs op een training voor het werk, en werd er gevraagd welke woorden je linkt aan introversie. De meest voorkomende antwoorden van haar collega’s: stil, verlegen en asociaal. Als ik hen zo mag geloven, is mijn introversie dus een ziekte en kan ik maar beter hopen dat er zo snel mogelijk een pilletje wordt uitgevonden om het te genezen. Gelukkig denkt niet iedereen zo en wordt introversie al beter begrepen, mede door de TED talk van Susan Cain. Ze vertelt over de positieve eigenschappen van een introvert, maar wat is introversie eigenlijk?

Truus en Theofiel 
Het tegenovergestelde van introversie is extraversie. Het zijn persoonlijkheidseigenschappen die voor het eerst benoemd werden door Carl Jung in de jaren 1930, maar je kan je voorstellen dat er al veel vroeger over werd nagedacht. In tegenstelling tot wat soms gedacht wordt, staat introversie niet gelijk aan verlegen zijn en zijn niet alle extraverten clowns. Ja maar, waar zit het verschil dan wel? Juf Kelly legt het even uit en tekende twee ongelooflijk realistische mensen: Truus en Theofiel. Truus is introvert, Theofiel extravert.

Verschil 1: energie 
Introverten en extraverten krijgen energie van totaal andere dingen. Truus, de introvert, krijgt energie van alleen zijn, omdat ze zo haar gedachten en gevoelens kan verwerken. Ze richt haar energie dus naar binnen. Onze Theofiel daarentegen, de extravert, haalt zijn energie uit gebeurtenissen die zich afspelen in de buitenwereld. Een voorbeeldje? Stel dat Truus en Theofiel allebei naar een feestje gaan. Ze hebben beide een leuke avond, maar na afloop is de sociale batterij van Truus, de introvert, bijna helemaal leeg. Theofiel daarentegen voelt zich mentaal helemaal opgeladen. Zijn Truus en Theofiel de dag daarop een hele dag alleen thuis, dan reageren ze daar ook anders op. Geef Truus haar gedachten en internetconnectie en ze heeft entertainment voor een hele dag. Bij Theofiel is de kans groot dat hij zich op voorhand al afvraagt hoe hij zo’n volledige dag alleen zijn in hemelsnaam gaat doorkomen.

Copyright Anna Borges (Buzzfeed)

Verschil 2: prikkels 
Het energieniveau van hierboven gaat vaak hand-in-hand met het opzoeken van prikkels. Het feestje van Truus en Theofiel is een typische plek waar veel prikkels zijn. Het is druk, de muziek staat luid en mensen drinken een pintje of twee en worden lastig. Truus raakt daar snel overprikkeld en wordt beste vrienden met de huisdieren ter plaatse, terwijl Theofiel in zijn nopjes is omdat er zoveel aanwezigen zijn. 
Hoe dat komt? Onder andere door dopamine, de neurotransmitter die je misschien wel kent als het ‘geluksstofje’. Dopamine werkt in op ons beloningssysteem en elke keer dat je iets doet dat volgens je hersenen een beloning verdient (eten, sporten …), wordt het stofje afgegeven. Uit onderzoek is gebleken dat introverten gevoeliger zijn voor dopamine. Onze introvert, Truus, heeft dus niet veel prikkels nodig om voldoende dopamine aan te maken. Als extravert ga je net op zoek naar meer externe prikkels om je dopamineniveau hoog genoeg te houden. Dat betekent dat een introvert overprikkeld is als het dopamineniveau te hoog is, en dat een extravert dat niveau steeds hoog genoeg probeert te houden door die prikkels net op te zoeken.

Verschil 3: onze connectie met mensen
Onze interactie met anderen is wellicht het meest zichtbare verschil tussen introverten en extraverten. Introverten zijn graag alleen, maar hebben ook connecties met anderen nodig. Een mens is en blijft immers een groepsdier (shock, introverten zijn geen aliëns). Het verschil is dat introverten eerder één-op-één connecties zoeken, en extraverten prima aarden in een grotere groep. Het verklaart bijvoorbeeld waarom een introvert zich in een grote groep overweldigd kan voelen, terwijl een extravert blij is met zoveel prikkels om zich heen.

Naast die drie verschillen zijn er nog een heleboel dingen waarin introverten en extraverten van elkaar verschillen. De informatieverwerking bijvoorbeeld (al denkend vs. al pratend), of hoe we ons profileren naar de buitenwereld toe (gesloten boek vs. open boek). Meer dan genoeg om in de toekomst over te schrijven, maar op dit moment ontkracht ik liever eerst de misverstanden die ik in het begin van het artikel al aanhaalde: nee, introverten zijn niet altijd verlegen, stil of asociaal. 

Belangrijkste misverstanden

  • Verlegenheid betekent zoveel als ‘de angst of onzekerheid in sociale situaties’. Dat staat volledig los van introversie, waarbij het dus gaat om waar je energie van krijgt en hoeveel prikkels je nodig hebt. Zo kunnen extraverten net zo goed verlegen zijn. Ik ken extraverten die liever niet in de belangstelling staan, terwijl comedienne Amy Schumer (een zelfverklaarde introvert) de show steelt op podia en het witte doek.
  • Veel introverten houden van stilte, maar daarom zijn we dat niet altijd. Bij onbekende mensen ben ik bijvoorbeeld eerder afwachtend, maar bij mijn vrienden ben ik allesbehalve stil. Introverten zijn ook uitstekende luisteraars. Als in: je hebt twee oren en één mond, om twee keer zoveel te luisteren als te praten. 
  • Asociaal ben je als je weinig tot geen rekening houdt met andere mensen, dus het lijkt me wel duidelijk dat dit niets te maken heeft met introversie of extraversie. 

Zwart-wit
Nu heb ik het de hele tijd over introversie en extraversie als tegenovergestelden, maar de wereld is niet zo zwart-wit. Je kan de persoonlijkheidseigenschappen het best zien als een schaal waarop iedereen balanceert. Je kan neigen naar introversie of extraversie, maar er zijn ook mensen die zich in het midden bevinden: ambiverten. Daarnaast heeft iedereen ook introverte en extraverte momenten, naargelang het gezelschap en de omgeving. Als we 100% introvert of extravert zouden zijn, dan hoorden we wellicht thuis in de psychiatrie.

Natuurlijk ben ik benieuwd naar waar jij jezelf ziet op de schaal introvert – extravert en hoe je hiermee omgaat. Als je na het lezen van dit artikel trouwens nog beweert dat introversie hetzelfde is als verlegenheid, dan trek ik al je haar uit. 🙂 🙂 

Hello from the other side

Ik ben Kelly, 24 jaar oud en dus op en top twintiger en lastige millennial. Ik ben soms wel eens hipster (zo drink ik ’s ochtends altijd een latte macchiato met een schep suiker op en doe ik alsof daar totaal geen calorieën inzitten) maar ik ben eigenlijk vooral een schaap dat toevallig op deze wereld is terechtgekomen.

Ik kies de verkeerde rij in de supermarkt (in de file kies ik soms wel de juiste, maar dat komt omdat 90% van Vlaanderen geen verkeersinzicht heeft, dus dat telt niet). Ik kies verder standaard verkeerd en liefst kies ik gewoon niet. Mijn sterrenbeeld is weegschaal dus volgens de sterren zijn besluiten nemen horror (beschuiten dan weer niet, lekker).

Daarnaast ben ik introvert en heb ik misschien vijf vrienden – en dat vind ik zo al vermoeiend genoeg. Hoe doen mensen dat toch altijd, zo’n sociaal gevarieerd leven bijhouden? Oh, het Grote Mysterie van de Mensheid.

Ik heb mijn leven ook niet op orde. Weet je waar ik dus jaloers op ben? Als in: jaloers zoals een onzekere echtgenote die denkt dat haar lelijke man vijf verhoudingen heeft maar in werkelijkheid gewoon gaat vissen? Dat niveau jaloers ben ik op mensen die agenda’s bijhouden met kleurencodes en al die shizzle. Ik vind dat oprecht cool en ik heb dat echt al een miljoen keer geprobeerd, maar ik hou dat dus niet vol hè. Ik heb zelfs een bullet journal maar die is leeg sinds juni.

Wat ik ook niet heb: een lief, een eigen huis, een megacoolefantastische job waarbij ik niet random denk “oh my god, waarom landt hier nu geen meteoriet”. Ik heb ook geen getraind tempellichaam of Belle en het Beest-bibliotheek. Mijn 7-jarige ik had mij “zo belachelijk saai” gevonden. Het is wat het is.

Maar ik kan heel misschien wel een stukje schrijven. Enfin ja, ik doe het wel graag, dus daar moet je het maar mee doen hier. Ik kan natuurlijk ook andere dingen wel, zo kan ik goed:

  • moorden en mysteries oplossen in boeken en daarbij een tweedelige emotie ervaren: enerzijds ben ik trots op mijn hersenen die toch eens intelligent blijken te zijn, anderzijds ben ik geïrriteerd omdat ik ook wel eens verrast wil worden, godmiljaar
  • met mijn grootlichten knipperen naar middenvaksrijders
  • de autodeur tegen mijn neus dichtgooien

Deze blog is tot stand gekomen omdat ik begon te vermoeden dat ik toch werkelijk niet de enige kan zijn die het ontzettend bizar vindt dat mijn leeftijdsgenoten dingen doen als baby’s maken. Dat is toch next level. Ik ben al blij als ik een maaltijd maak. Ik geef je hier dus een kijkje in mijn realiteit als twintiger. Je leest wat me bezighoudt, welke boeken ik heb opgescharreld en andere dingen die ik toevallig ontdekt heb. Alles wat mij als twentysomething bezighoudt lees je (duh) onder het tabblad twentysomething en als je een extraverte introvert bent zoals ik, dan lees je ook het een en ’t ander daarover onder het tabblad introversie.

Alles bij elkaar opgeteld vind ik oprecht dat ik subsidies van de overheid verdien voor deze blog. Zo wil ik graag tonen dat ik niet speciaal ben en dat jij dat ook niet bent. Je bent gewoon doodnormaal en je zal doodnormaal sterven. En dat is dubbel en dik oké, blijf maar je doodnormale zelf. Tenzij je spaties voor je leestekens zet, dan moet je dat dringend veranderen.

de groetjes hé