Laat ik beginnen bij het begin. Deze blog heet no smalltalk maar het enige wat ik hier uitkraam is smalltalk. Ik plezier jullie met anekdotes over ruitenwissers en over probleem Femke (als je Femke heet, niet aangenaam). Het slaat echt allemaal nergens op! Je leert hier niets bij, maar ik vertel wel graag over hoe het eraan toe gaat in mijn chaotische en verwarrende hersenen in een wereld die óók al eens verwarrend durft te zijn. Pfffffff.

Verder is mijn naam Kelly (noem je kind nooit Kelly, het gaat aan de drugs of het begint een rare blog) en ben ik 26. Ik denk veel na over dieren en of er een alternatieve realiteit kan bestaan waarin ik mezelf op volwassen leeftijd achterlaat in de jungle en dat ik dan Mowgli in een kleedje ben. Ik ben vaak ook wel realistisch, dat scheelt. 

Mensen: daar heb ik een haat-liefdesverhouding mee. Ik kan niet voorspellen aan welke kant jij als lezer staat. Of ik vannacht dus met een bijl of bos bloemen achter je kom staan, is afwachten. Ahhh, de spontaniteiten van het leven! Het goede nieuws is dat ik voorlopig gecharmeerd ben door het mensdom en dat heeft alles te maken met Jan van Helmont van HLN. Allemaal: dank u Jan!

@hlncomments

Ik voel mij af en toe ook wel eens een kakapo: dat is een vogel die niet kan vliegen. HA HA nu komt dus een schitterende en zeer orginele metafoor waarmee ik dus wil uitleggen dat ik dikwijls dingen niet kan die andere mensen wel lijken te kunnen. Ik ben bijvoorbeeld helemaal niet snel jaloers, maar ik word van één iets wel lastig. Zoals een onzekere echtgenote die denkt dat haar lelijke man vijf verhoudingen heeft maar eigenlijk gewoon gaat vissen, zo jaloers ben ik op mensen die agenda’s bijhouden met kleurencodes en al die shizzle. Ik kan dat niet, ik stuur Zalandopakketten terug naar mezelf. Gelukkig zijn er dingen die ik wel kan. Mensen observeren, mijn eigen gedrag observeren, en het tussendoor opschrijven.

En verder: ik heb een kat die Jane heet, ik denk ‘s ochtends vaak dat ik doodga als mijn wekker gaat en ik ben dankbaar voor de zon en mooie woorden. Mijn leven is dus best al schoon. Ik hoop het jouwe ook, doe gerust verder enzo. Maar als je spaties voor je leestekens zet, dan moet je dat wel dringend veranderen. 

De groetjes hè!