Je bekijkt nu Gelezen (15): drie populaire boeken (oeeeeh)

Gelezen (15): drie populaire boeken (oeeeeh)

Dit weekend scheen de zon. En dus niet zomaar hè, maar volop: het was nog geen lente, maar wel echt wel BIJNA. Ik ging zaterdag eerst lopen, ging toen naar mama en verplaatste mij dan instinctief naar de serre (daar ruikt het nog steeds naar sappige tomaat, daar voel ik mij thuis) en daarna naar de veranda. Met een boek uiteraard, dat hoort zo! Nu was het nog met thee en dat kan ermee door, maar ik kijk er al zo naar uit om te kunnen lezen en ijsjesvlekken te kunnen maken in mijn boeken (ook die van de bibliotheek, HET SPIJT MIJ) en drankjes te kunnen drinken waarbij ik te grote stukken limoen of citroen in de waterkan gepropt heb. Ik ben dus vooral een zomerlezer, maar de afgelopen winter (ja, ’t is gedaan) las ik toch ook wel wat boeken. Van die populaire boeken waar ik een mééééning over heb.

De Middernachtbibliotheek – Matt Haig (**)

Als je alles waar je spijt van hebt ongedaan kunt maken, zou je dat dan ook doen?

Nora wordt overweldigd door het gevoel dat ze in haar leven verkeerde keuzes heeft gemaakt, en iedereen teleurstelt. Wanneer ze in de Middernachtbibliotheek terechtkomt, een plek tussen leven en dood, krijgt ze de kans om te zien op welke vele manieren haar leven anders had kunnen verlopen. Elk boek dat ze openslaat neemt haar mee naar een ander leven: waarin ze Olympisch zwemkampioen is, wél bij haar ex is gebleven of haar droom om gletsjeronderzoeker te worden daadwerkelijk heeft waargemaakt. In elk bestaan probeert ze haar weg te vinden. Terwijl ze door de Middernachtbibliotheek struint moet ze de ultieme vraag onder ogen komen: wat maakt het leven de moeite waard?

Middernachtbibiliotheek is een betoverende en hartverwarmende roman die toont dat er altijd nog andere mogelijkheden zijn als je het somber inziet. Een ode aan het leven, ook als dat gebreken vertoont.

Klinkt tof! Ik was ook mee: een beetje magisch-realisme met BOEKEN! Ik vond het in het begin dan ook best tof: een bibliotheek tussen leven en dood, woeee-hoeee! Daarna vond ik het saai. Nora saai, en het boek nogal zelfhulperig, maar dan toevallig in de vorm van fictie gegoten – en ik hou niet van zelfhulpboeken: ik zal het zelf wel uitvinden. Ik vond het ook niet betoverend en hartverwarmend: ook al snap ik dat het boek dat wilt zijn. Het is voorspelbaar (dat kan al eens, maar hier vond ik het storend) en bovendien is de algemene boodschap van het boek: hé, zolang je maar ANDERS naar je leven kijkt, komt alles wel goed. Ik hou van optimisme maar we gaan niet onnozel doen hè. Ik woù dus heel graag dat ik het een tof boek vond, maar het is het niet geworden.

Lam – Hannelore Bedert (**)

Lucia is zes wanneer haar moeder een winkel binnenstapt en niet meer naar buiten komt. Niemand weet waar ze heen is, niemand beantwoordt welke vraag dan ook. De verdwijning zorgt voor een oorverdovende stilte in huis en de afwezigheid van haar moeder trekt een donkere streep door het leven van zowel Lucia als haar vader. De eenzaamheid thuis en op school, het verlangen naar een moederfiguur en de onmacht van haar vader drijven Lucia als jonge vrouw uiteindelijk het dorp uit.

Meer dan tien jaar later leidt Lucia een chaotisch leven in de stad, het verleden lijkt begraven en vergeten. Tot ze telefoon krijgt. Het lijk van haar vader is gevonden. Tegen haar zin keert Lucia terug naar het dorp dat ze ooit bewust de rug toekeerde, terug naar het ouderlijk huis, waar ze terechtkomt in haar vaders best bewaarde geheim.

Het onnozele is dat ik dit boek, samen met de Middernachtbibliotheek, in één keer ontleende in de bib en dat ik heel trots was op mijn vondsten. Twéé populaire boeken die normaal ontleend zijn, en die had ik op de kop kunnen tikken om 8 uur ’s avonds! Yoooo! Had iedereen wel gezien met wat ik hier buitenliep!

Ik lees Hannelores columns soms in de Libelle die rondgaat tussen mama, mijn mémés en dus mezelf, en ik vind dat die wel goed schrijft. Ik had ook gelezen over het boek (op blogs!) en het was een beetje à la Lize Spit: veel miserie maar wel heel goed enal. Dat moest ik lezen.

Meestal zit ik ofwel helemaal opgeslorpt in een boek, of moet ik ervan met mijn ogen draaien. Het was dus het laatste. Zo jammer, want het hàd ook weer goed kunnen zijn! Lucia is een personage met destructief gedrag die dringend langs een psycholoog moet, maar dat niet beseft. Ze gaat dan maar op zoek naar haar verleden (opeens vindt ze de MOED) en krijgen we inzicht in geheimen en verledens. De donkere, groezelige kelder zeg maar. Wat daar allemaal zit jongens, dat geloof je niet. Wat dàt kind allemaal heeft meegemaakt: het is het ene achter het andere! Als je dat wilt, dan lees je dat maar in het boek, en ik stoorde mij daaraan (want op den duur vond ik het geen personage meer, maar een kind dat gewoon rampen en miserie moest kennen) maar ik ergerde mij vooral aan het feit dat ik niet wist wat Lucia daar eigenlijk over dacht. Of bij voelde. Dat gebeurde allemaal maar, en dan was het de beurt aan het volgende. Zeer aan geïrriteerd. Wel nog redelijk geschreven.

Dag liefje, met Mila gaat het goed en ik klungel lekker verder – Stefaan Degand (*****)

Acteur Stefaan Degand (1978) groeide op in het West-Vlaamse Wevelgem, een dorp dat hij ontgroeide in de grootstad Antwerpen, waar het leven zich verder ontspon.

In een bezwerend en intens proza verhaalt hij over dat leven tot op heden. Over hoe de liefde in zijn leven kwam, en ook weer ging. En terugkwam. Over hoe leven ook maar wat klungelen is. En over eten, lekker, gulzig en veel.

Dag liefje, met Mila gaat het goed en ik klungel lekker verder is een middelvinger naar de dood, een ode aan het leven, en een boek dat tegelijk oorverdovend luid en ontroerend stil is.

Ik vond eigenlijk niet zo veel van Stefaan. Gewoon, een acteur met wat humor. NU VIND IK WEL VEEL VAN STEFAAN! Wat een topmens, zeg. Een atypisch boek, waar hij maar door lijkt te vertellen (alsof hij niet kan stoppen – héél tof) over het leven, en wat hij daarvan vindt, wat daar zo goed aan is en wat daar zo belachelijk aan is. Maar vooral wat er zo GOED aan is.

Ik ga helemaal akkoord met hem. Het is soms stom. Maar het is vooral HEEL LEUK ALLEMAAL. Je ziet, ik ga ervan in hoofdletters typen. ZEKER LEZEN ENAL. Het gaat ook vaak over zijn liefde voor eten en lang tafelen (fantastisch!!) en het is ook heel grappig: de schaamte die die mens achterwege laat en hoe hij doet met zijn dochter in winkels: dat moet je lezen.

Dit bericht heeft 12 reacties

  1. Annelies

    Haha fijne post! Ik ben ook niet zo weg van Matt Haig als iedereen en mijd van die boeken vol miserie die blijkbaar de enige boeken van Vlaamse schrijvers zijn die op de markt geraken ofzo. Dus ‘Lam’ laat ik ook aan me voorbijgaan.

    1. kellynosmalltalk

      Ahhh joepie! Dringend nood aan positiviteit in Vlaamse boeken hè.

  2. Audrey

    Joehoe, ik ga helemaal mee in jouw ‘het is lente’-verklaring. Ik kende Stefaan dus nog niet, maar het boek vond ik geweldig. Heel apart ook om daarna bewegend beeld van hem te zien op YouTube.
    Audrey onlangs geplaatst…Plog: mijn eerste verjaardag als moeder!My Profile

    1. kellynosmalltalk

      Haha ja dat kan ik mij voorstellen! Leuk dat je die gelezen hebt wel.

  3. Lesley

    Ja lente lente! Dat boek van Stefaan is zo goed (ik vond hem ook heel tof in ‘Een echte job’). Die andere twee vond ik ook goed, maar ja, ik vind hypes meestal wel goed hahaha. Ik kan me wel vinden in wat je zegt over al die miserie in ‘Lam’ haha, maar ik vond het dan toch goed geschreven waardoor ik het minder erg vond.
    Lesley onlangs geplaatst…24 dingen die ik nu liever zou doen dan verhuizenMy Profile

    1. kellynosmalltalk

      Ja ik heb dat boek van Stefaan opgepikt bij jou denk ik! En Lam ook, maar dat zien we dan maar door de vingers

  4. weetikhet

    Heb je Stefaan Degand gezien in de Columbus ? Misschien kan je die aflevering nog bekijken op VRT Nu.
    Zeker doen, is hilarisch, sindsdien denk ik ook heel veel goeds van Stefaan Degand.
    Enne bedankt voor de tip, ik heb zijn boek gereserveerd (wachttijd : 7 maanden).

    1. kellynosmalltalk

      Ja!! Haha met dat douchescherm. Ik had plaatsvervangende schaamte maar ik vond het wel heel grappig.

  5. Els

    Ha, altijd fijn, zo’n eerlijke mening over boeken. Telkens ik iets las over de Middernachtbibliotheek (ja, meestal een positieve recensie) had ik er mijn twijfels bij of ik het zelf ook wel zo goed zou vinden; ik denk van niet na jouw recensie- merci, ik schrap hem van mijn lijstje.

    Alhoewel, moet ik wel op uw mening vertrouwen? ;-). Want ik las dus na mijn vorige bericht hier moedig verder in De trage wals van de schildpadden. Ik was fier en dacht ‘ik kan dat boek best wel aan, goed dat ik heb verdergelezen’. Enter de laatste 60 blz, die ik nog altijd niet tegoei heb uitgelezen. Wel diagonaal en in stukken en daarna als ik ’s nachts naar het WC moest plots bang zijn en dan besluiten het boek overdag verder te lezen ipv ’s avonds … maar uiteindelijk is dat er niet van gekomen, ik heb die laatste 60 blz ook overdag niet uitgelezen en ben uiteindelijk toch maar in een volgend boek begonnen.
    Dus: hebt ge nog advies over ‘De eekhoorns huilen op maandag’? Spannend? Neen, hè (hoop ik)

    1. kellynosmalltalk

      Ik had je reactie gemist!
      Haha ocharme, ik voel me een beetje schuldig nu. Maar het had ook zonde geweest als je hem niet had gelezen, toch?? (maar ik vond het ook bijzondere laatste bladzijden). De eekhoorns huilen op maandag is echt niet zo eng! Beloofd! Er is geen neurotische zus meer, het gaat voor een groot stuk over Hortense en Gary en uiteraaaard over Joséphine die zich een beetje voelt zoals jij: een beetje bang na alle gebeurtenissen, en ja over haar leven.

      1. Els

        Geen probleem :-). Niet nodig om je schuldig te voelen.
        Dankjewel voor de info over ‘De eekhoorns huilen op maandag’ – ik ben al benieuwd naar Hortense en Gary. En oh, wat schrijf je dat mooi over Joséphine. Ik denk dat ik al weet wat mijn volgende boek wordt! (nu bezig in Matilda, altijd graag gelezen, ook als kind, en toch is dit mijn eerste Roald Dahlboek)

        1. Els

          Waarvoor ziek zijn goed is: ik las de voorbije dagen de laatste 60 blz zo goed als uit (hier en daar een paar te zware bladzijden niet) 🙂

Geef een antwoord

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.