Je bekijkt nu De vergeten thee

De vergeten thee

Die Kelly en die vreemde titels: het is toch wat. Ik leg het uit: de laatste maanden heb ik thee ontdekt, maar onze relatie loopt af en toe nog wat … spaak. Daar wil ik graag een verhaaltje over vertellen. Iets tussendoor, omdat ik vind dat mijn verwaarloosde thee dat verdient. Mag dat? Nee? Dan klik je weg, dat is ook goed. En anders blijf je. Dat mag ook, dat wil ik graag. Het is verfrissend en bijna zomers, want het is thee van bloedappelsien.

Ik drink ook graag koffie, maar ik heb nooit begrepen hoe mensen meer dan twee koppen koffie per dag kunnen drinken zonder dat a) hun hart uit hun lichaam vertrekt b) ze uit zichzelf treden uit totale nervositeit of c) er gesneden wordt in hun hoofd.

Ik kan dus niet goed tegen koffie, maar ik drink het wel graag. Doet er niet toe, want we hadden het over thee. FOCUS! Het begon met mijn verhaal over keuzestress op vakantie in de Algarve, waardoor ik halsoverkop muntthee bestelde (beste keuze van 2021). Daarna kreeg ik een soort theeset van mama cadeau voor mijn verjaardag en slurp ik thee. Het is wel niet om het even de welke: zo mag er geen zoethout in zitten, en zwarte en witte thee vind ik ook vies. Ik heb het meer voor genuanceerdere thee, zeg maar! Ik ben een fijnproever. Weet de doorgewinterde lezer hier natuurlijk al eeuwen.

Geef mij dus maar *spoiler* thee van bloedappelsien: daar zitten ook stukjes appel en hibiscus in (ik heb géén idee hoe hibiscus hoort te smaken, maar alvast zeer genuanceerd). Er stelt zich alleen een probleem, en het is vrij groots allemaal. Ik lach er zelfs niet mee, en ik ben de eerste om met mezelf te lachen.

Ik zet dus thee met de waterkoker (lelijk ding). Ik wacht geduldig (maar jawel!) tot het ding broebelt, en houd me intussen bezig met iet of wat de juiste hoeveelheid thee af te meten. Een koffielepel?? Wat is dat dan? Een volle of een halve? Geen mens weet dat eigenlijk, dus ik pak twee kleine. Theorieën, ik kan het! Ik dompel de thee onder en ga naar mijn zetel of mijn bureau. Laat ons voor het voorbeeld nu even de zetel nemen, dat is wat gezelliger. We kunnen er dan een boek bij nemen: met personages, hoofdstukken, zinnen en woorden. Het summum van een zondagnamiddag, eigenlijk: een briljant boek, de bloedappelsienthee rookt en vanavond zijn het frieten. Die combinatie van thee en frieten slaat nergens op, maar daar moet je nu geen rekening mee houden. HET IS HET IDEE.

Ben je mee met het boek? Het is, pakt, een whodunnit, en het is ook nog eens grappig geschreven. HA HA HA favoriet personage maakt ad rem opmerking BOEM plotwending favoriet personage IS NIET WIE HIJ OF ZIJ BLIJKT TE ZIJN ALLE ALARMKNOPPEN GAAN AF dit is totaal ONGEPAST. En net wanneer je DACHT te bekomen met je perfect gezette bloedsinaasappelthee, is hij KOUD.

O drama o ramp.

Op zijn best is je thee lauw, maar in godsnaam, zo drink je toch geen thee! Thee drink je op het moment dat hij nét genoeg is afgekoeld om je tong er niet aan te verbranden, maar echt echt echt werkelijk NIET LAUW OF KOUD. Ik vergeet dus mijn thee. Voortdurend. Het voorbeeld van de whodunnit was natuurlijk zeer gepast, maar ik vergeet het ook tijdens het werk. Op een druilerige dinsdagvoormiddag. Gewoon. Omwille van de kunst van het vergeten. Ik moet dus mijn thee met bloedsinaasappel en appel en hibiscus (!!) in de microgolf steken. EEN VOLLE MINUUT AAN ELEKTRICITEITSKOSTEN. Zeer dramatisch is het allemaal, thee drinken. Zeer. Maar het is het waard, en om mijn thee te eren, heb ik er dus een verhaal aan gewijd. Dank, thee. Voor de smaak. Voor de warmte. Voor alle drama.

Dit bericht heeft 7 reacties

  1. Sanne

    Hahaa ik snap het helemaal! Thee is echt een ding. Een raar ding. Ik heb in mijn leven zeer intense theeperiodes (mét zoethout alstublieft!) en dan weer een fase waarin ik het niet meer drink. Maar we vinden altijd de weg terug naar elkaar.

    1. kellynosmalltalk

      Ik DACHT wel dat jij mij ging begrijpen! Die zoethout, dat is wel heel bizar.

  2. Audrey

    Hahaha, heerlijk dit! Je verhaal dan, niet de thee, want ik vind thee dus echt heel vies. En koffie ook trouwens. Dus we zijn toch niet dezelfde persoon. Helaas. Of gelukkig. Het is maar net hoe je het bekijkt. Wat vind jij?

    1. kellynosmalltalk

      Verwarrend hoor Audrey. Wat drink jij dan bij al die lekkere taart? Nu je er toch 100 op een dag mag eten?
      Ik moet nadenken.

  3. Irene

    Ik ben ook geen fan van zoethout maar wel van thee (behalve van zwarte) en die met bloedappelsien klinkt eigenlijk neig lekker.
    Irene onlangs geplaatst…Q&A!My Profile

  4. Lesley

    Amai ja herkenbaar. Thee is maar een paar seconden écht lekker of zo, ervoor is ‘ie te warm en erna alweer net te koud haha. Verse muntthee (met veel suiker) vind ik superlekker, en thuis drink ik soms van die Lipton-muntthee met kaneel. Voor de rest vind ik thee niet superlekker, maar het is zo gezellig om te drinken of zo.
    Lesley onlangs geplaatst…De moodswings van iemand die binnen exact een maand verhuistMy Profile

  5. Saskia

    Haha hier een mama die 100x haar thee vergeet. En dat is echt RAMPZALIG voor zo’n theeleut als dat ik ben. Ik ben maar gewend geraakt aan lauwe thee…

Geef een antwoord

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.