Gelezen (13): toch wel af en toe zwetend, of bedolven onder een deken, maar steeds buiten

Gelezen (13): toch wel af en toe zwetend, of bedolven onder een deken, maar steeds buiten

Ik ben zo’n mens dat alles uit de zomer haalt en elk moment buiten wil doorbrengen. Het regent niet? De temperatuur is meer dan 18 graden? BUITEN! RAUS! Het weer was tot nu toe erg Belgisch, maar ik heb ook vaak in korte mouwen buiten gezeten: het blijft zomer hè.

Daar gaat het niet om, ja ja, het gaat om mijn boeken. De dag na mijn vaccin dacht ik ineens AAHHH ofwel blijf ik mij mottig voelen in de zetel, of wel ga ik naar de bibliotheek. Ik koos voor het tweede, nadat ik een artikel van de feeling had opgescharreld met zomerboeken. Eéntje van vorig jaar: dat helpt, want dan zijn die niet uitgeleend.

Op goed geluk – Jenny Colgan (****)

Bibliothecaris Nina weet precies wat mensen moeten lezen. Op goed geluk maakt ze een keuze: welk boek helpt tegen liefdesverdriet en welk verhaal de eenzaamheid kan verjagen. Maar als de bibliotheek sluit en Nina werkloos wordt, helpen boeken haar ook niet. Of toch wel? Nina opent haar eigen, heel bijzondere boekwinkel: ze rijdt met een boekenbus door de Schotse Hooglanden. Maar een happy end is in het echte leven ietsje ingewikkelder dan in een roman. Gelukkig is er de ietwat knorrige, maar heel aantrekkelijke huisbaas die haar steeds redt uit de zoveelste noodsituatie.

Ik dacht: ik begin met de feelgood, zijn we daar straks ook alweer vanaf. Haha, nee, ik had al wat goeds gehoord over Jenny Colgan (dat voorspelde eigenlijk weinig goeds) maar gezien het genre en de inhoud verwachtte ik me aan niet veel.

Ik vond het heerlijk! Haha! Jenny Colgan begon hier met een persoonlijk stukje over haar favoriete leesplekjes en ik vond haar direct sympathiek. Ook niet te romantisch en zeemzoeterig, gewoon tof. Dat ging in het boek ook nog verder: het hoofdpersonage Nina is een beetje teruggetrokken, maar ook best mondig, en ze draagt gewoon matching lingerie als ze op date gaat. Ik dacht: ja, goed, nu hebben we een personage! Oké, het was af en toe een klein beetje melig, maar zelfs ik kon er tegen. (Ik kon wel niet tegen de vreselijke vertaling: lees het na, en gebruik normaal Nederlands).

Wij – David Nicholls (**** en half)

Douglas Petersen wordt midden in de nacht door zijn vrouw Connie gewekt met het bericht dat ze hem wil verlaten. Hun zoon Albie gaat na de zomer het huis uit om te studeren en zij vindt dat het de hoogste tijd is om te scheiden, nu hun ouderlijke taak erop zit.

Douglas houdt van zijn vrouw en het vooruitzicht van een leven alleen jaagt hem angst aan. Maar hij heeft nog een kans. Er staat nog een familievakantie gepland, een Europese rondreis langs steden als Parijs, Barcelona en Amsterdam. Hij besluit dat dit de trip van hun leven moet worden: de vakantie die hen weer nader tot elkaar zal brengen, waarin hij het respect van zijn zoon en de liefde van zijn vrouw terugwint. De hotels zijn geboekt, de tickets gekocht, de route uitgestippeld. Wat kan er nu in hemelsnaam nog misgaan?

Echttttt, ik vind David Nicholls zo’n goede schrijver. Zijn personages zijn ZO goed en zo echt iedere keer, ik ga mij die mensen opnieuw nog lang kunnen herinneren. Douglas is wetenschapper en deed vaak dingen waarbij ik dacht: Douglas!! Dom! Dom! Ah, lieve Douglas. En Connie, zijn echtgenote, ja, Connie ontdooit een diepvries met een schroevendraaier en dat is exact een actie voor mij, dus loved Connie, maar o, wat was ze ook vreselijk irritant.

One Day van David Nicholls is één van mijn favoriete boeken, en Wij heeft gewoon een andere insteek. Het is minder mijn levensfase, mijn interesse misschien (er kwam best wat kunst in aan bod, maar niet storend), maar het is nog steeds een boek dat ik héél graag las.

Alles wat ik niet kan zeggen – Emilie Pine (****)

Radicaal eerlijk, dapper en onsentimenteel schrijft Emilie Pine over de taboes in een gewoon leven. De meest uiteenlopende vrouwen herkennen zich in haar verhaal, wat verklaart waarom dit debuut vanuit het niets een enorme bestseller werd. Alles wat ik niet kan zeggen is een schitterend boek dat je ontroert en wakker schudt.

Emilie schrijft – erg goed – over vrouw zijn, vandaag. Over taboes, over kinderen, over vruchtbaarheid, over onszelf haten in de rare omgeving waar we in moeten opgroeien. Opgroeien, ja, daar schrijft ze ook over, over letsels, en blijven zorgen voor, over muren creëren rond jezelf.

Ik kan niet veel zeggen. Behalve dat het de moeite waard is om te lezen.

Het zwembad – Libby Page (**)

Rosemary woont al haar hele leven in de Londense wijk Brixton. Maar haar buurt is onherkenbaar veranderd; de bibliotheek waar ze vroeger werkte werd gesloten, de kruidenier die iedereen kende is nu een trendy bar en haar geliefde man, George, is overleden. Wat haar vooral nog plezier brengt, is zwemmen.

Kate is net verhuisd en voelt zich alleen in de grote stad. Ze is begonnen met haar eerste baan voor een lokale krant. Als het buitenzwembad van Brixton met sluiting wordt bedreigd, weet Kate dat dit een kans is op een goed verhaal. Rosemary weet dat dit het moment is waarop ze ook haar laatste strohalm kan verliezen.

De twee besluiten zich samen in te zetten voor het behoud van deze belangrijke plek in de wijk. Want het zwembad is meer dan alleen een plaats waar gezwommen wordt. Door hun actie laten Kate en Rosemary zien wat de waarde is van gemeenschap en van verbondenheid, en tonen zij hoe heel gewone mensen zich sterk kunnen maken voor datgene waar hun hart ligt

Ik vond dit echt een seuterig boek. Ik had het niet verwacht, want toffe cover, interessante inhoud! Het bleek tenenkrommende feelgood te zijn (en ik kan het nochtans appreciëren – ik lees Jenny Colgan!). Maar … personages in feelgood kunnen toch ook menselijk zijn – en nee, niet dat ze ineens gaan huilen hoor, maar dat ze ook sléchte eigenschappen hebben? En onzedelijke dingen denken??

Mijn samenvatting: Kate, die letterlijk “grijze muis” wordt genoemd, ontmoet Rosemary, een 86-jarige mondige weduwe die houdt van zwemmen. Kate is eenzaam en heeft paniekaanvallen, alleen weet geen mens precies waarom. Gelukkig is daar Rosemary en het zwembad waardoor haar wereld ópent en ALLES goed komt en ze ineens fleurige jurkjes draagt (en zeker geen zwart meer)!!! Wat ontzettend mooi natuurlijk, allen aan het zwembad.

Ik vond het soms pijnlijk onrealistisch. Rosemary reflecteert in het boek op haar relatie met haar overleden man, George, en als je het boek moet geloven dan was die George a living God en hebben ze het Perfecte Romantische Huwelijk achter de rug. Langdurige huwelijken worden zo al geromantiseerd, laat staan op die manier. Erg jammer.
De gemeenschapszin was wel een mooi element, trouwens, dus toch dat!

Aanraders voor de komende weken? Wat lezen jullie?

Dit bericht heeft 3 reacties.

  1. Annelies

    Goed gelezen weer. En inderdaad waar blijft die zon. Ik ben zo iemand die alleen buiten trekt om te lezen als het echt goed weer is. Lees 24 graden, minstens.

  2. Lesley

    Om te lezen wil ik wel zon, maar een waterzonnetje is ook al goed. En op een terrasje wil ik ook buiten zitten, tenzij het regent haha. Buiten is buiten! Ik heb de twee boeken van David Nicholls op mijn lijstje gezet. Ik heb de film ‘One Day’ gezien, en die vond ik eigenlijk heel schoon, en toch nooit het boek gelezen for some reason.

    Ik ben vooral benieuwd naar ‘Middernachtbibliotheek’ en ‘Toen liefde leven werd’. In ‘Shakespeare kent me beter dan mijn lief’ ben ik net begonnen, en da’s echt heel vlot en grappig geschreven. Ah en ik kocht een paar boeken van Marc De Bel op 2dehands, dus ergens deze zomer lees ik ook nog wat Blinker.
    Lesley onlangs geplaatst…EUH JA #46My Profile

  3. Audrey

    Ik ben nu een of ander slecht feelgood-boek aan het lezen dat ik je zeker niet aanraad, maar dat ik dan toch moet uitlezen van mezelf. Wat ik je wel aanraad: zie mijn blogpost 😉

    Dat boek van Emilie Pine ga ik onthouden. En dat van Jenny Colgan ook (want boeken en Schotse Hooglanden), maar dan zoek ik denk ik de Engelse versie even op. Bedankt voor de waarschuwing!

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.