11 november: gehoorgangen, afhaalrestaurant en octopussen

November, het klinkt eigenlijk als een ellendige maand: de herfstsfeer is er nog maar dooft ook al wat uit. Bij mij toch: tof die kaarsen en dekentjes en chocomelkjes maar allez, waar is mijn zwembad eigenlijk? Anyway, de laatste maand van 2020 is wel gestart en ik moet zeggen: I LOVED 2020! Topjaar! Ik meen dat.

Ik had ook wel eens iets voor deze maand, en het had met mijn oren te maken. Het zal weer eens niet dat het iets raars is! Ik had een oorontsteking, voor de allereerste keer in mijn leven. Vroeger was ik altijd jaloers op kinderen die om de haverklap bloedneuzen hadden (want oh drama en theater, bloed!), maar dus ook op kinderen met oorontstekingen. Die gingen dan altijd buisjes laten inplanten, en ik had hoofdpijn! Dat was niet operabel. Ik was saai.

Ik had een oorontsteking, aan de buitenkant van mijn oor. Een gehoorgangontsteking heet dat blijkbaar. Ik moest er druppels in doen. Allemaal goed en wel, maar toen begon hetzelfde ook aan mijn ander oor, uiteraard de dag nadat ik bij de dokter was geweest, en dubbel zo erg als aan het eerste oor. Ik hoorde slecht omdat mijn oor gezwollen zat en ik voelde de ontsteking tot in mijn tong (eindelijk kon ik dus van je theater doen dus dat deed ik graag met overgave), en toen moest ik antibiotica nemen. Ik doe niet aan allergieën (ook al niet! Dat komt omdat ik het omgekeerde heb van smetvrees) dus ik smakte die antibiotica vrolijk naar binnen, en de ontstekingen verdwenen.
En toen. Toen was de antibiotica op, en dacht de ontsteking: HIER BEN IK WEER! IK KOM MIJN 26-JARIGE SCHADE INHALEN! Ik ging dus terug naar de huisdokter en dat lees je goed, dat was voor de derde keer in één maand. Die van mijn mutualiteit denken wellicht dat ze binnenkort mijn doodsbrief zullen ontvangen. Ze gaf mij een doos met uitgebreidere antibiotica en die heb ik dus net ook vrolijk met yoghurt volledig verorberd. We’ll see, ik dénk dat mijn oor zonet plopte, maar misschien word ik wel gewoon gek.

Gezien we nog steeds nergens naartoe mogen behalve naar Wintergloeden waar tienduizend man samentroept, deed ik twee keer aan afhaalrestaurantje. Ik nodigde mijn knuffelvriendin uit (die ik niet knuffel, want ik doe niet aan knuffelen) voor een diner. Ik at ook uit een brunchbox, waarbij de wafels en de croissants nog even in de oven moesten en ik opeens opmerkte dat het wel heel erg naar cheddarwafel rook en ze maar lichtjes aangebrand waren. Daarna stak ik eigenhandig een deken in brand tijdens het opzetten van de kerstboom. Ik had eerst van dat deken een outfit gemaakt, want dat leek me wel in de kerstsfeer te passen, en dartelde er wat mee rond. You know, ik vond mezelf weer grappig. Daarna vond ik het genoeg en deed ik het deken uit, en legde ik het op een kaars. Als mijn vriendin het niet had ontdekt, was ik nu overleden in een woningbrand. RIP.

De kerstboom, die zag er wel mooi uit. Ook ik heb al een boompje gezet, ondanks mijn afkeer voor kerst. Ik zong tijdens het opzetten mee: “it’s the most awful time of the year”, excuses aan alle kerstliefhebbers hier want ik ga even zeggen dat Kelly the Grinch Kerstmis en Nieuwjaar haat. Ik begrijp het niet? Kersttruien en je familie die je één keer per jaar ziet drié kussen geven JA BESTE WENSEN HE (ik weet niet wat ik u in godsnaam moet wensen) en slechte hapkes en vurte cava om 11 uur ’s morgens. Het enige wat ik tof vind: kroketten. Alles voor kroketten.
Anyway, terug naar mijn kerstboom: omstaanders vinden dat er in mijn boompje ook kerstballen zouden moeten, maar daar ben ik nog niet helemaal aan uit.

Tv-kijken deed ik weinig, het is te zeggen: er zat weinig diversiteit in. Ik begon met This is us, en ondanks dat het op het randje van melig balanceert vind ik het leuk! Dat ik Milo Ventimiglia knap vind doet er echt totaal niet toe hoor. Ik stel alleen voor dat ze nog vaak gaan zwemmen daar. Ik vind het dus goed, en inderdaad soms richting het melige maar het is wel verrassend en oprecht genoeg. Ik vind Sofia wel vreselijk, voor al wie kijkt, ze acteert alsof ze recht uit een slechte kerstfilm komt. Ik verklaar mij niet nader. Ik keek verder enkel nog naar Down the Road dat weer startte! Ik ben blij om Martijn weer te zien want hij was mijn favoriet van dat jaar, maar verder mis ik in elk opzicht de groep van vorig jaar. Ik vond die zo tof, ik heb toen zo hard gelachen om ja, alles eigenlijk.
En o ja, ik keek naar The Octopus Teacher! Hoe kon ik dit bijna vergeten: het is een prachtige film en tja, het gaat weer over een dier. Mijn fascinatie voor octopussen is er alleen maar groter op geworden. Zo’n ongelooflijk dier, heel mooi in beeld gebracht, maar het ging lang niet alleen daarover. Het ging ook wel over hoe de filmmaker (de Zuid-Afrikaan Craig Foster) onderdeel wordt van iets meer, begint te denken als de octopus – dat klinkt allemaal zeer vreemd, maar trust me, als ik zeg dat iets goed is dan is het ook goed. KIJKEN EN BLEITEN! (Meteen mijn tweede slagzin om op T-shirts te laten drukken, na #don’tbeaFemke)

Als we het dan toch verder over dieren hebben: ik heb vooral veel foto’s van Jane gemaakt deze maand. Goed toch dat ik niet persé een grote kerstboom hoef te zetten, want Jane is echt zo’n kat die van in mijn slaapkamer recht die boom in klautert en dan ergens op driekwart de boom vast blijft zitten en dan verwacht dat ik de brandweer zou bellen, want zo’n diva is ze ook wel weer. Niet JIJ, ik wil een knappe brandweerman. Ze was één keer heel flink, dat was toen ze bij mijn mama op de schoot heel flink haar nagels liet knippen. Verder is ze op dieet, en al wie aan diëten doet is in principe nogal onhebbelijk. Het is niet waar (dat van het diëten wel): Jane is lief, tijdens mijn werk komt ze vaak gewoon hallo zeggen met haar pootje op mijn been en ligt ze graag OP mijn papieren, en is ze eigenlijk altijd wel in mijn buurt.

I own this
WAT doe jij???
te dik of haar? wie zal het zeggen
waar is mijn kleine kat naartoe??

Ik was wel blij met het schoon weer van vorige week! Ik voelde mij dikwijls een prositituee met veel kleren aan toen ik voor mijn raam ging zitten in de zon. In november zwaaiden we ook Martine Tanghe uit: nieuwsanker en vertelicoon in haar prachtig Nederlands.
Verder dronk ik lekkere wijn en dacht ik: ah, meer moet dat toch niet zijn eigenlijk, zo in november.

11 Reacties

  1. december 2, 2020 / 6:17 am

    Ik heb deze maand ook This is us ontdekt, blij weerzien met Milo want ik was daar al verliefd op sinds Heroes (amai hoe lang is dat geleden). Die Sofia is idd een vreemd personage, maar in Virgin River vind ik haar wel geweldig, dus ik denk dat het niet aan de actrice ligt 🙂 En ook: hoe mooi is die Jane eigenlijk!

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      december 3, 2020 / 8:50 pm

      Maar zo tof dat jij ook kijkt! EN DAT IS WAAR, dat is dedie van Virgin River! Kijk ik niet naar maar ik zie die reclames altijd. Ik maak de complimenten over aan Jane.

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      december 3, 2020 / 8:51 pm

      Het is zo ontzettend oneerlijk hè? Dank om mijn oren daar nog even op te wijzen, ik vind het ook ongehoord.

  2. december 2, 2020 / 10:59 am

    Ik moest deze zomer ook druppels in mijn oor doen omdat er aan de buitenkant iets ontstoken was, en in de bijsluiter stond dus dat je ze niet mocht gebruiken als je trommelvlies was gesprongen, anders kon je doof worden. Natuurlijk begon ik instant aan de capaciteiten van mijn huisdokter te twijfelen, want wat als ze er niks van bakte en mijn trommelvlies wel was gesprongen en ik dan doof werd??? En hahaha, ik had een foto op je Insta Stories gezien met dat deken en ik dacht: wat heeft die aan? Maar ik vond het wel cool haha. Ik ben kaarsjes en binnen zitten meestal pas beu na de feestdagen (want ja ik ben zo’n irritant kerstmens), maar vanaf januari ben ik het dan ook écht beu en wil ik ook een zwembad en zon en rosé op terraskes. En jaaaa ‘This is us’. Het is inderdaad melig, maar zo het goede melig. Dat je er gewoon in meegaat en niet constant met je ogen rolt of zo haha. Ik vind het een beetje ‘One Tree Hill’, maar dan veel beter.
    Lesley onlangs geplaatst…Gezien #5My Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      december 3, 2020 / 8:56 pm

      Hahahahaha wat een verschrikking! En dan googelen: gesprongen trommelvlies symptomen. Ja schijnbaar hebben nogal wat mensen gedacht dat het deken gewoon onderdeel was van mijn outfit, ik zou denken dat men meer verwacht van mij. Exact dat is This is us! Het begon al bij de gynaecoloog in de eerste aflevering en ik dacht: shit dat is kweetniehoemelig maar ik het toch ook schoon vond.

  3. Lien
    december 2, 2020 / 3:27 pm

    Oh mijn god, ik zie het al zo voor me Kelly die met dat deken rondloopt en daarna de boel in de fik steekt (ik moet toegeven, ik zou hier ook schuldig aan kunnen zijn, #lomp). Ik ben een enorme kerstfan, misschien wist je dit nog niet, maar ik vind gewoon de gezelligheid tijdens de maand december geweldig! Maar met die examens kan ik daar jammer genoeg maar weinig van genieten… Hopelijk kunnen we wel samen genieten van een toffe kerstavond (met voldoende aanwezigheid van rosé uiteraard)! En zo gegroeid dat Jane is?! Het is alsof ze vorige maand nog zo’n kleine pluizenbol was en kijk nu… Still a cutie though! Xxx

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      december 3, 2020 / 8:57 pm

      Haha ja ik wist wel dat jij kerstfan bent! 😉 die kerstavond komt helemaal in orde met die rosé!! En ja ze lijkt gegroeid maar het is vooral op foto en het is echt vooral haar haha

  4. december 3, 2020 / 2:11 pm

    Haha wij denken hier van onze Archie ook geregeld dat hij te dik is, tot hij uit de douche of een of andere voze beek komt en al zijn haar plat op zijn lijf ligt :p
    Ik vind de kerstperiode wel fijn, behalve inderdaad dat kussen dus ik ben blij dat dat nu afgeschaft is allemaal. Ik zou zeggen dat ik dat ook voor zou hebben, mijn sjeuze in brand steken met een kaars, maar ik mag van mijn lief geen kaarsen aansteken. Ik zou er waarschijnlijk gewoon wel keihard over sjoempelen.
    Irene onlangs geplaatst…Day Zero Project ’21 – ’23My Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      december 3, 2020 / 8:58 pm

      Haha oooo Archie ik mis echt hondenfoto’s bij jou <3
      Ik vind het echt ZO grappig dat jij van David geen kaarsen mag aansteken hahahaha

  5. december 31, 2020 / 10:17 am

    Het enige goeie aan corona: geen drie kussen meer moeten geven aan mensen. Dat mag zo blijven, en mijn personal space van anderhalve meter ook graag!
    Leen onlangs geplaatst…Het grote (her)leesproject: het planMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.