Kelly’s bevindingen #9: het omgekeerde van smetvrees

Ik heb al eens tegen mijn vriendinnen verkondigd dat ik “wellicht het omgekeerde van smetvrees heb”. Ik verkondigde dat deze zomer nog op een volle dijk aan zee, ik ga dat niet meer doen. Of misschien wel, want er werd gedacht dat ik corona verspreidde door te gewoon te bestaan. Dat was heerlijk, in feite. Te noteren. 

Dat “omgekeerde van smetvrees”, dat is een dingetje. Smetvrees, daarvoor moet je eigenlijk terug naar precorona. Toen waren er al mensen die desinfecterende gels meesleurden, die liever geen deurklinken aanraakten, die hun handen ontsmetten nadat ze geld hadden aangeraakt. Die sandalen boven blote voeten verkozen. 

Ik was dus niet zo’n mens. Je kan dat fout of juist vinden van mij, dat maakt mij weinig uit. Alleszins: ik was zo’n dartelend veulen op blote voeten: in het zand, op de dijk aan zee, op het terras met een wijntje, tot ik naar het toilet moest en een vriendin zou zeggen: doe normaal en doet uw schoenen aan. Ik deed aan nagelbijten nadat ik geld gewisseld had, wroette met mijn handen tussen regenwormen en pissebedden. Ik waste mijn handen als ze vuil waren of plakten, dat was het. 

EN NU. BEGRIJP JE IN WAT VOOR WERELD IK BEN BELAND. 

Ik ga shoppen en aan de deur van elke winkel staat een gigantische pomp ontsmettingsgel. Als ik daar durf voorbijlopen omdat mijn handen nog plakken van de gel in de vorige winkel, word ik tegengehouden. Ik ben een crimineel! Ik moet winkelkarren ontsmetten. Handen wassen wassen wassen van zodra ik één stap buitenshuis zet. Want dat plakt overal op! Ik kijk naar mijn champignons en denk: tja, ik mag jullie niet wassen he, ik zal jullie met corona enal gewoon moeten opeten dan. 

Dat mondmasker moet overal op en ik ben er nog steeds niet aan gewend, nee. Ik mis zoveel gezichtsuitdrukkingen. Op de trein zat een man met een hond, en ik kon niet zien of de man glimlachte, of hij het oké vond dat ik zijn hond aaide. Ik vind het niet passend. Ik zal dat nooit vinden, maar hé, ik weet ook wel dat dat moet. 

Als ik wijntjes of koffietjes ga drinken dan hangen er plastieken schermen tussen tafeltjes. Ik zit buiten zolang het kan. Ik word gelukkig wel nog herkend als ik binnenkom, ook al zit half mijn gezicht bedekt onder stof. Ik blijf tot 1 uur, 23 uur. Dan moet dat allemaal toe, want het ligt aan die plastic schermen en aan het buiten zitten en aan de tafels die verder uit elkaar stonden dan ooit. Niet aan overvolle treinen richting kust, waarbij een vrouw tegen mij aan leunt wegens plaatsgebrek, zeer zeker niet. Vraagtekens en veel spijt. Voor al wie in de horeca werkt en bleef nadenken over hoe het veilig kon, en dan de deuren moest sluiten. Voor mezelf ook ja, want daar gaat dat lekkere eten en dat kunnen showen van mijn nieuwe schoenen. Een groot deel van mijn sociaal leven ook, gewoon.

Tja. We zien ziekenhuizen vol coronabedden, mensen aan ingewikkelde beademingstoestellen. We willen geen bedden te weinig, we willen geen reguliere zorg die stopgezet wordt. Dus ik ontsmet mijn handen toch. Was ze flink en lang genoeg, denk ik. Wat kan ik anders?
We zien ook heel veel niet. We horen eens iets waaien uit de entertainmentsector, horen dat er jobverlies is, we lezen eens dat eenzaamheid groeit. Dat zelfdoding stijgt, niet zomaar, niet onwillekeurig. We zién dat niet genoeg. Ik denk dat daar een deel van het probleem zit. Wat dan met de mentale gezondheid, van iedereen? Kwetsbaarheid is soms ook maar een leeg begrip – je moet dat kunnen, zoiets. Ik kan ook maar denken en iets vinden. Ik onthoud: “mensen zijn woke en intussen slaapt hun empathie”.

@jef.eagl Instagram

9 Reacties

  1. oktober 25, 2020 / 9:23 am

    Tja, bij mij ging het mentaal gezien ook weer mis toen de eerste coronagolf kwam. Corona is zoveel meer dan het griepvirus. Het haalt mensen onderuit en veranderd een complete samenleving. Alhoewel ik van dat laatste weinig meekrijg aangezien ik opgenomen ben en ik door de coronaregels (het zal s niet) het terrein niet meer af mag.
    Ilona Wielinga onlangs geplaatst…Herfst is meer dan loslaten | columnMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      oktober 25, 2020 / 6:22 pm

      veel meer dan een griepvirus inderdaad! Dan een virus tout court eigenlijk … vervelend wel dat je het terrein niet af mag nu

  2. oktober 25, 2020 / 3:16 pm

    Amai same van dat omgekeerde van smetvrees. Ik roep altijd tegen iedereen: ik ben van mijn eigen een beetje een vieze, maar ik ben nooit ziek. Maar dat komt niet zo goed over heb ik altijd de indruk hahaha. Ik begin aan sommige dingen wel te wennen (vriendinnen geen kus geven bv.) en dat vind ik dan eigenlijk nog erger dat ik dat al normaal vind haha.
    Lesley onlangs geplaatst…EUH JA #24My Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      oktober 25, 2020 / 6:21 pm

      hahaha ja voila, een mens wordt dan niet ziek! Ik heb letterlijk nog nooit griep gehad. Ik vind dat ook, dat wennen aan is soms nog erger. Deze zomer gaf ik in die grotere bubbels mijn vriendinnen terug een kus en dat was dan alweer onwennig, hoe erg is dat

  3. oktober 25, 2020 / 6:11 pm

    Amai ik ben blij dat ik niet de enige niet zo propere mens ben (in anderen hun ogen dan). Ik moet er nog altijd aan denken om elke keer mijn handen te wassen / ontsmetten want deed dat hiervoor zoals gij :p
    Ik ben ondertussen wel redelijk gewend aan die maskers en het stoort mij nu ook niet meer zo erg als in’t begin maar inderdaad, het is wel verwarrend soms om geen gezichtsuitdrukkingen te zien. Langs de andere kant ben ik dan ook zo’n erge introvert dat ik blij ben met dat masker want ik heb dan’t gevoel dat ik meer in mijn eigen bubbelke zit. Idem voor dat handen geven en kussen, ik haat dat dus ik ben blij dat dat niet meer mag nu. Zo lang ik mijn lief nog mag knuffelen en kussen is (bijna) alles oké voor mij.
    Irene onlangs geplaatst…Over babyblues en moederrouw en dat we onze negatieve gevoelens niet moeten wegstoppen.My Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      oktober 25, 2020 / 6:24 pm

      hahaha ik ben ook blij om te lezen dat ik lang niet de enige ben :p
      Dat handen geven en vreemden kussen mis ik ook totaal niet! Mijn vriendinnen een kus geven als ik die zie wel. Ik ben totaal geen knuffelvriendin maar een kus vind ik echt net goed, dus dat mis ik nu wel weer als ritueel ofzo

  4. oktober 26, 2020 / 10:19 am

    Ik herken dit zeker! Wat ik het onhandige vind aan ontsmettingsmiddel is dat ik nogal vaak wondjes op mijn handen heb omdat ik met mijn 30 jaar nog regelmatig per ongeluk in mijn vinger snijd en dat brandende gevoel is dan niet bepaald prettig… Maar goed, we doen het toch maar. En ik probeer op te letten als ik een mes gebruik, maar dan zijn er wel weer puppytandjes om die wondjes alsnog te fixen…
    Audrey onlangs geplaatst…10 ideeën voor een lekkere thuiswerklunchMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      oktober 26, 2020 / 11:11 am

      Hahaha ja dat prikt altijd inderdaad! En met die puppy kan ik het me helemaal voorstellen <3

  5. november 23, 2020 / 8:00 pm

    Ik kon precorona ook een hele dag rondlopen zonder mijn handen te wassen (tenzij ik van ’t toilet kwam uiteraard), nu neem ik zelfs op wandelingen een gelleke mee want geweetmaarnooit dat ge bv een hek of poort moet aanraken *paniek* Ik gaf er niks om dat ik tijdens eenzelfde wandeling mijn bokes opat zonder eerst mijn handen te wassen – waarom zou dat gemoeten hebben? Ik had hoogstens bomen of gras of rotsen aangeraakt… En wroeten in de aarde, da’s het enige wat ik nog zonder gelleke in de buurt en met een gerust geweten kan doen. Gelukkig.
    Leen onlangs geplaatst…Over leuke dingen om deze kortere dagen te doenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.