Ultieme reisgids Provence (voor uw Instapictures maar niet werkelijk)

Hallooooo lieve lezers en welkom terug op mijn blog! Ah, dan stel ik me voor dat ik presentatrice ben en dat jullie een heel lang reclameblok gehad hebben. Of zo, ik zou dat heel leuk vinden. Ik heb hier dus efkes niets geschreven omdat tien dagen Provence zéér vermoeiend blijken te zijn. Zoveel gechill, dat is eigenlijk voor niets goed.

Ik stel jullie bij deze dus de ultieme reisgids voor een roadtrip in de Provence voor – dit is wat je moet lezen als je de allermooiste dorpjes en bergen en restaurantjes en kuuroorden en hidden beaches en wijngaarden en selfiespots wil vinden. Very French, very classy.

Maar dus niet helemaal.

Goed! Ik startte mijn roadtrip op de luchthaven van Marseille. Het is een absolute aanrader om met Ryanair te vliegen, want meer betalen voor je bagage dan voor je vlucht is de basis van het reizen. Dat weet iedere globetrotter. En als je het niet wist, dan heb ik je nu een gigantisch geheim verteld dat onder de #wanderlustgemeenschap moet blijven. Oké? Daarnaast is stressen dat je zeker geen 100 gram bagage te veel mee hebt een must, en zakken de mondmaskers van de cabin crew af tijdens de vlucht. Dat is living on the edge, en als je reist dan moet je je horizon verruimen. Echt stap één.

Wij huurden een auto bij Sunny Cars en geen grap, dat is altijd het beste plan. We kregen een bijna nieuwe Opel Corsa en als ik op de gas duwde dan vond ik dat hij wel vooruitging, dus wat mij betreft was het prima. Ik reed want dan kan er vaart achter en los daarvan word ik anders wagenziek, maar de zetel kon niet genoeg omhoog en ik moest noodgedwongen op mijn strandhanddoek gaan zitten om een goed zicht te hebben. Very classy.

Wat je dan kan doen, is nadenken. “Welk deel van Frankrijk zal nog code rood worden en moeten we dus eerst bezoeken?” Je haalt dus de visionair in jezelf naar boven. Als je wil kan je handenlezen, maar dat is niet verplicht. Wij besloten dat dat Aix-en-Provence zou worden en reden de eerste dag met de huurauto naar daar. Gezellig, markt, terrasje, slenteren en uitkomen in de lelijkste straten met bouwwerken. Wat is reizen toch mooi! Als lunch aten we bij La Tomate Verte, dat ik uiteraard op voorhand al gevonden had via mijn beste vriend/hubby Google. Vers, lekker. Ik wou poisson du jour maar ik had het Frans niet helemaal begrepen dus het was een totale verrassing welke vis het zou zijn – volgens mij was het schelvis maar ik ben er nog niet helemaal aan uit.

Daarna reden we naar de eerste airbnb, in Pierrevert. We logeerden bij Marie-Thé en Nicolas, hier, en je moet er ook eens naartoe want Marie-Thé is heel lief en geeft je gratis amandelen en verse appeltjes.
We hadden besloten dat we de eerste avond chill zouden doen met stokbrood kaas en wijn. Het ding was alleen: ik had in de supermarkt tomaten gezien, van die sappige coeur de boeufs, en ze zagen er echt heel vers en van de boer uit. Dus ik moest die meedoen. Les nummer twee is dat je basically geen twee gigantische tomaten moet kopen want dan krijg je een bord vol tomaat en niets anders. Ik heb het uiteraard koppig opgegeten.

Oké, weet je wat er verder heel mooi is in Frankrijk? Les Gorges du Verdon. Schitterend lichtblauw water, je moet er van knijpen met je ogen, zó blauw! En dat in een indrukwekkende kloof: je moet daar dus geweest zijn. Wij gingen daar twee uur voor rijden – we waren niet voor niets op roadtrip weet je wel, leuke muziek en helemaal tof – maar toen kwam probleem FEMKE. Echt, het spijt mij ten zeerste als je Femke heet en Nederlands bent, maar ik heb een zeer bijzondere haat ontwikkeld voor Femkes met een Nederlands accent. Als ik ooit iémand hoor die zich voorstelt als Femke, dan krijg ik waarschijnlijk een woede-aanval en moet je me begeleiden naar het dichtsbijzijnde wijnvat. Femke is de standaard stem van Waze en ze RIEP DE HELE TIJD SUPERLUID EN IRRITANT WAAR WE NAARTOE MOESTEN. En met roepen bedoel ik roepen en schreeuwen, gigantisch luid door de boxen, dus daar ging mijn muziek en mijn roadtripgevoel. Uiteindelijk vond mijn copiloot aka vriendin hoe Femke stiller moest én vonden we Thomas de Vlaming leuker, maar de ochtend was nogal enerverend begonnen. Gelukkig kwam daar verandering in toen Sunshine Reggae speelde in de auto en ik spontaan een peace kreeg van een passerende auto. Ik was weer helemaal happy! Dat duurde een uur, want toen reden we verkeerd en moest ik dringend plassen maar waren er heel veel mensen en stonden we voor fucking rode lichten (ja – dan ga je dus de natuur in) en deden we drieënhalf uur over onze rit. Ik dacht dat ik dood ging gaan en dat is niet eens overdreven. We kwamen uiteindelijk bij een meer uit dat niet eens de “echte” Gorges du Verdon kloof was maar hé we gingen kayakken naar daar, minstens zo cool, maar ze waren allemaal OP. Ik ging dan zwemmen naar daar maar het bleek net te ver te zijn. Lessen van de dag: Femkes ten alle tijde vermijden, plassen in het openbaar is niet simpel en je kan ook met de auto passeren aan de kloof. Magisch.

Never mind, dacht ik de volgende dag, I’m so over die kloof. Wat boeit die kloof! Vandaag gaan we hiken in Amerika. We reden naar het dorpje Roussillon, waar je bij Sentier des Ocres oranje kan kleuren door het oker in de bodem. Als je een hoop mensen ziet aanschuiven: daar moet je zijn, dat is de ingang! We kozen voor de grote wandeling, pal op de middag want diehard, maar blijkbaar was het maar 45 minuten. Ja. Goed, ik had toen mijn sportkledij aan en enkel mijn schoenen waren oranje, ongelooflijk, maar omdat we daarna nog naar Gordes à la het mooiste dorp van Frankrijk gingen, had ik nog een outfit mee. Ik kleedde me om in de auto, en in mijn witte T-shirt smeerde ik me in met zonnecrème maar dat was een soort getinte crème en dat kwam op mijn T-shirt terecht waardoor ik eruitzag als een halve gare die in oker was gaan rollen. Very classy in een very French dorp was ik! Nog een les: giet daar geen water over want het wordt echt erger. Als je leuke foto’s wilt dan ben je gedoemd tot je achterkant.

Van daaruit reden we door naar ons volgend verblijf, een bnb met zwembad en ontbijt en van die luxedingen dus ik vond alles prima. Die dagen hebben we weinig anders gedaan dan gegeten, gehangen, en insecten redden/begraven. Dat laatste zit zo: er kwamen regelmatig vliegen, dikke zwarte bijen en vooral wespen in het zwembad terecht om een verdrinkingsdood tegemoet te gaan. Ja, dat kon ik niet aanzien, dus ik doopte het temperatuurding in het zwembad om tot reddingsboot en was de hele dag op missie. Ik heb er veel gered, maar twee wespen hebben het helaas niet gehaald. Ik heb even hun anatomie bestudeerd en heb ze daarna eervol begraven: een plantenblad deed dienst als kist en de plant als begraafplaats. De toespraak ging zo:

Lieve wespen

Jullie hebben gevlogen, gedronken, verzameld, geïrriteerd wellicht. Jullie gingen plots, zo snel, maar de rust is verdiend.

Enfin, dat ging zo in mijn hoofd. Anyway doe dus geen wespen dood want ze zijn vaak wel degelijk nuttig (ze vangen onder andere muggen) en blijf rustig. Wees geen Femke.

me basically elk uur van de dag lezend en insectenwatchend alleen zat ik nooit zo recht want dat doen mensen alleen voor de foto duh

Naast begrafenissen organiseren gingen we ook naar Sainte-Maxime waar we aten in een te dure strandbar en churros met Nutella aten van een kraam. De weg naar Sainte-Maxime was zonder twijfel de allermooiste die ik reed, en het is zeker geen toeval dat die hard lijkt op mijn familienaam. Mijn bloed ligt daar! Ik deed ook een keertje heel zot, want ik stond om 6:15 op om een ochtendwandeling te doen en zonsopgang te zien op een berg want dat leek mij heel cool. Ik had alleen een beetje verkeerd ingeschat waar de zon zou opkomen, maar het was nog altijd bijzonder en later aan de ontbijttafel voelde ik me queen want ik was al sportief geweest enzo, you know.

Later die sportieve dag reden we naar onze volgende airbnb en onderweg maakte we een stop in Antibes want andere gasten in de bnb hadden ons dat aangeraden. We stopten op een overbevolkt strand waar ik dacht: de mens is toch echt een plaag, ze zouden ons moeten uitroeien, maar mijn vriendin wou graag even stranden. Ik ging ver weg zwemmen want dan zat ik tussen de vissen wat altijd leuker is, maar toen viel er iets verderop een meisje van haar luchtmatras en ze riep “je ne sais pas nager!”. Ze kon dus niet zwemmen en haar matras ging mee met de wind. Ze hield zich vast aan een boei dus ik besloot achter haar matras aan te zwemmen, maar dat ding ging keisnel weg dus ik moest terugkeren voor ik zelf zou verdrinken – stel je dat nog voor, dat ik mezélf eerst zou uitroeien! Ondertussen was het meisje haar vriend haar al komen redden en riep ik nog désolée voor de matras maar ik kreeg geen aandacht meer. Les nummer zoveel: start geen heldenacties voor matrassen of mensen want ze worden niet erkend. DUS WEL VOOR INSECTEN.

De laatste airbnb was mijn favoriet. Ik wist dat op voorhand al want de gastheer heet Dominique en ik vond hem op foto al kweetniehoeschattig. Dat is hij ook: lief, leuk onthaal, discreet. Het uitzicht bij de bnb was magisch. ’s Morgens zag ik de vogels in het dal vliegen, ’s nachts was de kiwiboom zo zo zo feeëriek in dat zwarte licht. Je moet daar ooit heen maar je mag geen rijangst hebben, want de weg ernaartoe is nogal euh smal en kronkelend en het is geen uitzondering als je je auto even schuin op de berg moet zetten om een tegenligger te laten passeren. Tof tof tof maar so worth it!!

De voorlaatste dag gingen we naar Menton waar ik de wereldbevolking ging neerschieten (je kan denken dat ik problemen heb, dat is allicht zo. Met jou. Grapje) omdat ik nog niet ontbeten had en ik geen parkeerplaats vond. Menton vond ik overrated vol Instagrampeople maar ik heb er wel een lekker ijsje gegeten waar je zelf kon scheppen, inclusief fruit en snoep en veel euro’s daarbij. De vakantie afsluiten deden we op een leuk strand in Roquebrune-Cap-Martin, want ik had Google terug ingeschakeld op rustige stranden na mijn haatervaring in Antibes. Ik vond het in Roquebrune heerlijk maar het was gigantisch warm, echt waaaaaaarm, maar ik mis het al zo!

Als je dan éénmaal terug thuis bent dan staan je nog een paar dingen te wachten. 1. Je toilettassen niet opruimen voor minstens vijf maanden om het vakantiegevoel te behouden, 2. Spaghetti of frieten eten, kies maar, 3. Slapen want reizen is vermoeiend, 4. Evaluatie.

Evaluatie is dus heel belangrijk. Zoals: ben ik een goede visionair geweest? In mijn geval: absoluut! Code rood was net niet van toepassing op mij en dat betekent dat ik naar hartelust besmettingen kan uitdelen aan al wie dat hebben wil! Wie wil kan vanaf nu bij mij zijn nabije toekomst laten voorspellen, voorlopig ga ik tot 2 weken in de toekomst. Te boeken bij madamekelly.be. (ik kan niet voorspellen bij welke website je uitkomt, echt niet).

En voor wie dat wenst, onze route hieronder. For some reason heb ik meer dan 1000 km gereden, maar we hebben vaak scenic routes genomen in plaats van tolwegen.

12 Reacties

  1. augustus 25, 2020 / 10:43 pm

    Hahaha ik wil u efkes bedanken voor het beste reisverslag ooit. Ik heb het gelezen onderweg naar huis langs een enge straat en ik was (for once) nooit bang. Daarna heb ik een podcast van De Volksjury opgezet, maar goed, ik heb nooit beweerd dat ik slim ben. Anyways, ziet er zoooo een zalige vakantie uit (behalve dat opstaan voor zonsondergang hehe). En ik dood geen wespen want daarvoor heb ik er te veel schrik van, maar erg vredelievend stel ik me er toch ook niet tegenover op, dus respect voor je reddingspogingen haha.

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      augustus 28, 2020 / 10:43 am

      Haha ik heb dat ook nooit gedacht van u (graaaapje hè). Ik weet het, ze zouden mij een nobelprijs moeten geven

  2. augustus 26, 2020 / 8:30 am

    Wat een zalig reisverslag!
    Op veel plekken die je noemt ben ik ook al geweest en ik hoop er zeker nog terug te gaan. Met vakantie in de Provence kan een mens toch eigenlijk nooit iets mis doen.

  3. augustus 26, 2020 / 11:32 am

    Ik haat (HAAT) dat dus als mijn gps mijn muziek altijd onderbreekt. Ik ben volgens mij nog nooit in de Provence geweest maar ik heb het nu op mijn bucketlist gezet. En zo uw leven op’t spel gezet voor die luchtmatras en dan geen bedankje krijgen… Die vriend had u ook nog moeten komen redden feitelijk. Wat een asshole!
    Don’t be a Femke wordt mijn nieuwe motto trouwens.
    Irene onlangs geplaatst…Wat ik nog wil doen voor mijn bevallingMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      augustus 28, 2020 / 10:44 am

      Verschrikkelijk hè, ik ben blij dat ik niet de enige ben die daar total loss op gaat. En awel ja, ’t is waar, maar ’t was gene knappe en er kwam snot uit zijn neus dus ik zie er toch maar van af. En YES ik zal ze laten drukken op T-shirts!

  4. augustus 27, 2020 / 10:47 am

    Zalig deze post! Het leek wel of ik even mee op vakantie was (en ik heb dit echt nodig ook!). Fijn dat je je geamuseerd hebt, maar mama zal blij zijn dat je terug bent 😉 Hopelijk eens tot snel! Xxx

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      augustus 28, 2020 / 10:44 am

      Merci Lien! 🙂 hopelijk tot snel inderdaad! xx

  5. augustus 27, 2020 / 10:08 pm

    Ik ben nog nooit in Frankrijk geweest.. maar het ziet er goed uit en je hebt ook een prachtige blog geschreven.

  6. augustus 28, 2020 / 8:03 am

    Hahaha, WAT een goed verslag dit! Ik heb dus op mijn TomTom de Vlaamse mevrouw omdat ik die Nederlandse heel naar vond klinken en weiger naar een man te luisteren in de auto.
    Audrey onlangs geplaatst…Dingen die hondenbezitters doenMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      augustus 28, 2020 / 10:44 am

      Hahahahaha ik moest hierom lachen, ik vind dat eigenlijk een zeer zéér goed argument

  7. september 27, 2020 / 7:22 am

    Grote fan van Thomas hier! Die kan het zo rustig uitleggen. Wist je dat je ook de hoeveelheid geluidsmeldingen kan instellen? Dat je bijvoorbeeld niet voor elke auto die op de pechstrook staat een waarschuwing krijgt (wel op het scherm, maar geen muziekonderbreking). Da’s toch al iets.
    Prachtige streek daar… De kanten van Fréjus en Saint-Maxime en Saint-Tropez jaren geleden eens bezocht, maar de Gorges du Verdon daar ben ik toen niet geraakt, ik moet zeker nog eens terug!
    Leen onlangs geplaatst…Over batterijen, lepels en normaal zijnMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      september 27, 2020 / 8:19 pm

      Ja love Thomas! Zo zachtjes als hij zegt: neem op de rotonde de tweede afslag. Ikke: oké Thomas! Is goed! Volgende week trouwen?
      Maar die andere, die vrouw die daar met haar snavel moet tussen komen met “u rijdt binnen een trajectcontrole”? Ikke: JA IK WEET HET SEUT ZWIJGT.
      Bedankt voor de geluidsmeldingentip, wist ik niet!

      Ja heerlijke streek, ik wil terug. Gorges du Verdon lijkt mij echt je ding!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.