Gelezen (7): in mijn teerbemind lentezonnetje

Ik moest er even inkomen, in het lezen in quarantaine. Raar hè, want we hebben natuurlijk zeeën van tijd, het spoelt met golven aan, het schijnt dat we dan geen idee moeten hebben van wat we daarmee moeten aanvangen! Mijn leesdip heeft niet lang geduurd hoor, want het werd dan gewoon heel erg mooi weer, en ik doe niets liever dan lezen in mijn ligstoel. Ik denk zelfs dat ik zo wil sterven. Er lijkt mij niets mooiers dan sterven terwijl ik mijn boek dichtklap, verhaal net uitgelezen, nog een laatste hapje ijs met aardbei, de avondzon die het heeft gehad en ik die denk: awel, ik heb het ook gehad. Ik wens dat nu al, voor mezelf.

Maar goed, ik heb dus gelezen. Ik zal al verklappen dat ik vier goede boeken heb gelezen. Wauw! Ik heb dus ENORM genoten van mijn leesmomenten buiten, en ik hoop dat ik jullie kan inspireren met vier heel verschillende boeken.

Kleine brandjes overal – Celeste Ng

Van Celeste Ng las ik eerder al haar debuutroman, “wat ik nooit eerder heb gezegd”. Die viel in de smaak, dus ik las ook haar tweede boek. Opnieuw een psychologische roman, en ik vond hem even goed. In “kleine brandjes” begint het verhaal met Izzy die het huis in brand heeft gestoken. Zo, dan weet je dat ook weer, want daar gaat het verhaal helemaal niet over. Het gaat over moederschap, over verledens, over relaties tussen mensen, en over hoe vonkjes gesticht worden en leiden tot zoveel meer. Celeste Ng schrijft zo levensecht, en met één kleine zin kan ze geniaal en heel pakkend wendingen beschrijven in het verhaal. Aanrader!

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween – Jonas Jonasson

Ik had nog nooit gelezen over Allan die 100 werd en besloot uit het raam te klimmen. Ik vind nu dat de hele wereld dat zou moeten doen. Allan heeft een euh, bijzonder verleden, is een tikje opportunistisch, en expert op gebied van explosieven. Hij blaast al eens wat op, maar niet in zijn gedachten, want Allan is heel nuchter. En zo heb ik ze graag, de mensen.

Het boek neemt je mee in Allans ontsnapping en neemt je mee op een roadtripachtige tocht, en neemt je ook nog eens mee in zijn verleden. In zijn jonge jaren bleek Allan door zijn expertise op het vlak van atoombommen vriendjes en vijanden geweest te zijn met president Truman, Stalin, Mao Zedong en meer van die historische figuren. Een beetje Forrest Gump-gewijs dus, maar net iets droger.

Je moet het lezen omdat ik luidop moest lachen, af en toe, en als dat gebeurt, dan is het nosmalltalkhumor. Droog, nuchter en een beetje ironisch. Ik zal in Zweden moeten gaan wonen, als het klimaat nog wat opwarmt.

Ook een aanrader dus, al moest ik heel hard in het boek komen – dus lees godjandorie door, da’s een verplichting.

Gij nu – Griet op de Beeck

Wat kan ik schrijven over Gij nu. Ik vermoed dat er geen enkele schrijver is die mij zo kan raken als Griet, en ik wist dat al. Ik lees haar boeken met mondjesmaat, omdat ze allemaal lezen te veel zou zijn. Soms kan je ook te veel mooie dingen lezen. En Griet schrijft niet eens òver mooie dingen, maar ze schrijft zo schoon. Gij nu is een verzameling kortverhalen. En de inhoud bekroop mij zo hard, dat ik niet eens durfde beginnen lezen.

“de angst voor het geluk, vaak groter dan die voor het verdriet”

Maar uiteraard heb ik wel durven lezen, zo’n onnozel schaap ben ik nu ook nog niet, en ik heb verhalen gelezen die mij ook bekropen, en zinnen die mij bekropen. Het was dus met veel bekruipen, allez, dat is duidelijk. Ik citeer, nog even, voorzichtig:

“Ah zo.” Weinig mensen konden zo veel bittere teleurstelling kwijt in twee zulke kleine woordjes.

Over eenzaamheid met grote klauwen. Over angst die altijd terugkomt, in wisselende gedaanten, als ratten die de buit nu eenmaal hebben geroken.

“Doodgaan, doet dat pijn, denkt gij?”

Lees het. Ik kan mij niet voorstellen dat je er spijt van zal hebben.

De alchemist – Paulo Coelho

Het boek dat vaak aangeraden wordt door een allegaartje aan auteurs, dat al lang op mijn wenslijstje stond van de bib en eens beschikbaar was. Ik dacht: oké, ik zal het dan lezen hè. Het is een boek dat nuchtere Kelly normaal niet zou bekijken – het leest wat als een sprookje en is eigenlijk één grote metafoor voor al wie twijfelt over zijn levenspaden. De onderliggende boodschap is dat als je iets wilt in het leven en je je droom wilt verwezelijken, het universum ervoor zal zorgen/je tekenen zal geven om die droom te doen lukken. Je moet je “eigen legende” volgen, dat is de weg naar geluk.

Ik denk dat ik nog nooit het woord levenspaden gebruikt heb en universum en tekenen nog nooit in één zin gezegd heb tenzij sarcastisch, maar met een alchemist erbij lukt schijnbaar alles. En ja, ik heb met mijn ogen gedraaid tijdens de alchemist. Maar ik heb ook een mooi boekje gelezen, vooral toen de alchemist in beeld kwam.

“Helaas volgen maar weinigen de weg die voor hen uitgestippeld is, en dat is de weg van de eigen legende en het geluk. Ze vinden de wereld bedreigend – en daarom wòrdt de wereld ook bedreigend.”

Er zijn stukken die nog even blijven hangen. Goh, zelfs bij mij.

Naast deze vier boeken is er nog een boek, een heel bijzonder boek, dat ik binnenkort graag met jullie wil delen. SPANNEND HE SEG!

Hoe is het met jullie leesavonturen gesteld? Even goed als met de mijne?

12 Reacties

  1. juni 6, 2020 / 4:41 pm

    Ik heb het boek van Celeste Ng toegevoegd aan mijn Kobo Plus-lijst, klinkt goed. Ik had in het begin ook moeite met lezen, maar de afgelopen weken gaat het opeens best goed. Ik heb het geduld om thuis te lezen weer gevonden.
    Shirley onlangs geplaatst…Over dingen die van mij mogen blijvenMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      juni 7, 2020 / 11:33 am

      Ah altijd leuk als er ook écht boeken worden toegevoegd! 😀 ja, het is wel opvallend hoeveel je normaal in de trein leest hè.

  2. juni 6, 2020 / 7:49 pm

    Die van Celeste lijkt me goed! Heb net weer een abo op Kobo Plus en gisteren al redelijk wat boeken gedownload dus ik kan nu efkes verder, maar ik zet deze wel op mijn lijstje. Ik ben momenteel aan het lezen in Als het bloedt van Stephen King. Heb je daar al ooit eens iets van gelezen? Die mens kan echt ‘vertellen’.
    Irene onlangs geplaatst…Nog maar eens een update over mijn Day Zero ProjectMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      juni 7, 2020 / 11:34 am

      Ah keitof! Ik heb Stephen King nog nooit gelezen maaaaar toen jij dat boek van hem, iets met dat pretpark en die rare cover, Joyland dat was het, tipte, heb ik hem wel op mijn lijstje gezet :p. Ik wacht tot hij beschikbaar is in de bib!

  3. juni 7, 2020 / 3:13 pm

    Ik had hetzelfde: hoge verwachtingen over mijn leesritme bij de start van Corona en dan ineens een leesdip. Ondertussen is die wel zowat over, nu zelfs in 2 boeken bezig.

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      juni 10, 2020 / 9:45 pm

      Gek hè, gelukkig is het over idd!

  4. Kaylin
    juni 7, 2020 / 6:11 pm

    Het boek over de 100-jarige man heb ik eens gelezen . Ondanks dat ik er lang over gedaan had, vond ik het wel goed. Verveelde eigenlijk geen enkel moment.
    Doordat ik wegens ziekte in mei thuis was, ben ik terug meer gaan lezen dus het gaat de goeie kant op. Sowieso lees ik eigenlijk altijd meer in de lente/zomer.

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      juni 10, 2020 / 9:41 pm

      O Kaylin ik hoop dat je je beter voelt nu! Ik lees ook altijd meer als het goed weer is 🙂

  5. juni 8, 2020 / 12:07 am

    Die eerste heb ik op mijn leeslijst gezwierd. ‘De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween’ was dan weer niks voor mij. Ik vond het wel grappig en moest er ook vaak mee lachen, maar op den duur vond ik de personages die hij tegenkwam niet meer zo tof. En jaaaa, Griet op de Beeck. Al heb ik dus wel alles van haar gelezen, en ben ik het eens met je ‘te veel is te veel’-mening. Heb ik mezelf dus aangedaan, waardoor ik nooit meer zo onder de indruk ben van haar boeken als in het begin. Het is gewoon meer van hetzelfde, wat jammer is, want ze schrijft zo zo goed.
    Lesley onlangs geplaatst…Herkenbaar? #1My Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      juni 10, 2020 / 9:43 pm

      Goh ik snap dat wel, tegen het einde vond ik het ook wel genoeg geweest ofzo met de personages. Ja vaak gehoord van Griet hè, zo jammer … en nu moet dat derde boek rond hetzelfde thema er nog komen haha

  6. weetikhet
    juni 9, 2020 / 9:36 am

    Wat voor een heel bijzonder boek is dat ?
    Heb jij soms zelf een boek geschreven ?

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      juni 10, 2020 / 9:45 pm

      hahaha ik vind het zo tof dat je die link legt, maar nee, I wish, en dan had ik er ook wel al een veel groter DRAMA rond gemaakt hier wellicht 🙂 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.