Ik ben de queen of luieren en niksen

Opeens, uit het complete niets, viel het mij in dat ik al tien dagen geen idioterie op mijn blog heb uitgekramd. Ik dacht: zo’n dingen kunnen niet. Wat moet de wereld nu zonder mij? Vergaan? Verwelken? Uitdoven? Dat kon ik niet laten gebeuren, dus ik stel jullie graag een nieuw alterego voor: de luiaard.

Jawel, niets beter dan het traagste zoogdier op aarde. U mag zelf kiezen of ik de variant met twee tenen of drie tenen ben. Trouwens, luiaards kunnen hun kop 180 graden draaien en bijna 360 graden zien. HOE ZOT ZIJN DIE BEESTEN? Ik wou dus heel graag een luiaard zijn, en stiekem, soms, ben ik dat al een beetje.

Dat werd mij vorige week duidelijk: toen viel er die dag van de Hemelvaart. Geen idee of het die van Mevrouw Hemelvaart of Meneer Hemelvaart was, maar ik ben ze dankbaar. Enorm, want ik kreeg er een gratis brugdag voor, en ik besliste zomaar even SPONTAAN om drie dagen verlof in te plannen, waardoor ik een wééééék thuis zou zijn!

Een volle week aan luieren! Nu, jullie begrijpen dat ik daar een epistel over kan schrijven. De kunst van het luieren, heeft iemand daar al een boek over geschreven? Want ik ben tha queen of luieren. Af en toe luister ik eens een halve podcast (tijdens het luieren, obviously) en vorige week was het aan “elke dag vakantie”, van Eva Daeleman en haar vriend. Die waren aan het vertellen wat er op hun business card staat (nogal zweverige dingen als change maker, (vond ik hé)) en ik dacht, wat zou ik daar nu kunnen opzetten? Waar ben ik écht goed in? Ik dacht even diep na maar eigenlijk was de oplossing van mijn business card heel makkelijk:

met dank aan vistaprint voor de screenshot

Goed hè! Ik ging eerst “luierexpert” schrijven, maar gezien ik van mijn leven nog geen luier ververst heb bij een baby, leek me dat minder relevant. Daarnaast vond ik luiaard een beetje arrogant: ik ben toch geen dier, i’m only human after all hè. Rustig blijven, twee voetjes op de grond, enkel met het alter ego in bomen ondersteboven gaan hangen, die dingen. Verder vind ik het een heel passend business kaartje, zo met die Gobelina en expert luieren. Zo veelzeggend, zo onzéttend ambitieus en professioneel! Misschien lijkt het ene een beetje paradoxaal tegenover het andere, maar dat ontken ik ten stelligste. Professor Gobelina treedt in werking in functie van expert luieren: zij vindt dingen uit die het leven efficiënter of gemakkelijker maken, waardoor er dus meer tijd is voor … luieren!

Nu, buiten het feit dat ik af en toe al eens ga lopen, mijn gezicht elke avond braafjes reinig en verzorg en ik absoluut geen vaat kan zien staan, heb ik het luieren ook gigantisch goed onder de knie. Zo ben ik goed in:

  • het hergebruiken van potten en pannen tìjdens het koken, zodat er daarna minder afwas is
  • dingen oprapen met mijn voeten (want stel je god nog voor dat ik zou moeten bukken, totaal ongehoord)
  • selectieve blindheid ontwikkelen (not so much of a luiaard): rondrijden en rondlopen met een zonnebril vol vingervlekken en viezigheid, lege toiletrollen en andere rommel die totaal genegeerd worden

Daarnaast ken ik ook helemaal niet die wereld waar mensen het soms over lijken te hebben, met overvolle agenda’s en zich overal naartoe haasten. Pre corona haastte ik mij enkel om mijn trein te halen, en dat was door gebrekkig timemanagement. Ik ben hoegenaamd niet geïnteresseerd in dat drukke leven waar sommige mensen zo lyrisch en toch zo stressvol over doen. Ik wil mij niet van mijn werk naar een hobby naar een restaurant haasten. Raas maar lekker door, ik zet mij intussen graag in mijn stoeltje buiten. Ik zal wel lui zijn.

Luieren is dan ook het heerlijkste dat er bestaat, en dan vooral in de zomer. Dan is luieren nippen van een verfrissend drankje, en aan ijsjes likken terwijl je de verpakking ergens wegmoffelt, voor straks, voor ooit. Je langzaam uittrekken, een boek openslaan, en lezen door een zonnebril vol vingervlekken. Niet letten op horloges, op klokken, op de tijd. Het gewoon laten voorbijzoemen en ritselen, zoals tijd misschien hoort te gaan. Zonnecrème smeren omdat ’t echt moet, en vettige vingerafdrukken achterlaten in je boeken. Vinden dat je ligstoel eigenlijk een tikje te laag staat, maar gewoon blijven liggen. Nog meer eten, nog meer drankjes, nog meer zachte zon, nog meer niksen.

12 Reacties

  1. mei 29, 2020 / 4:26 am

    Amen! Luieren is een kunst die ik ook perfect beheers. Geen idee hoe anderen (moeders in mijn geval) het klaarkrijgen om een pinterest interieur te hebben, hun kinderen naar 37 hobby’s te rijden en zonder chocomond op school af te zetten. Ach ja, ik troost me met de gedachte dat ik liever een stressloze mama zou hebben dan een bentobrooddoos 😉
    Moederschip onlangs geplaatst…Tien bevindingen na tien weken lockdownMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      mei 31, 2020 / 10:28 am

      absoluut pro stressloze mama, wat is dat zelfs een bentobrooddoos!

      • kellynosmalltalk
        Auteur
        mei 31, 2020 / 10:29 am

        gegoogeld: niks aan, aan die bento, klasseren

  2. mei 29, 2020 / 9:12 am

    Hahaha, die pannen hergebruiken doe ik ook. Om toch maar alles in één afwasmachine te krijgen en niks te moeten afwassen (behalve dan die stomme scherpe messen die niet in de afwasmachine mogen en dan heb ik echt al zoveel zelfmedelijden voor één mes). Komen daar nog bij: alles in één pan gooien en dan uit de pan eten (deed ik wel vooral toen ik nog alleen woonde haha) en uren platliggen op mijn miezerig stukje balkon. Ik ben dan wel niet te lui om mij om het kwartier in een nog onhandigere positie dan ervoor te draaien, zodat ik op dat klein balkon toch zoveel mogelijk bruin. Voor de rest hol ik wel van werk naar café naar restaurant, maar dat zijn leuke dingen dus balans moet er zijn nietwaarrrrr.
    Lesley onlangs geplaatst…7 corona-buzzwords die ik niet meer kan horenMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      mei 31, 2020 / 10:29 am

      hahaha ja hoera voor éénpansgerechten!! En da’s waar, balans moet.

  3. mei 29, 2020 / 12:02 pm

    Oh ja, ik kan het ook als de beste! Zalig toch.

  4. mei 30, 2020 / 1:29 pm

    Ik lees dit vanuit mijn ligbed in de tuin door een zonnebril met zonnecrèmevlekken 😁. Maar eigenlijk ben ik niet de grootste luierik, ik kan het alleen als het mag van mezelf en ik eerst tig andere dingen heb gedaan. En ik kan niet zo geweldig goed tegen rommel, dus dat probeer ik toch nog te zien door de zonnebril.

  5. juni 2, 2020 / 8:02 am

    Ooooh love luieren! Echt ik doe niet anders. Laat mij een maand thuis en ik luier een maand en ik voel mij er niet eens schuldig om. En andere mensen zeggen dan van oei ik zou niet weten wat doen met al die tijd, awel ik wel. Luieren. En ik denk ook: liever lui dan moe en liever gene stress dan al die drukte en haast. Anders eh, Kelly, moeten we een clubke oprichten voor luie mensen, uiteraard zonder echte bijeenkomsten (want zo asociaal ben ik dan ook wel :p ).
    Irene onlangs geplaatst…De suikertest • een kleine handleidingMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      juni 2, 2020 / 9:38 pm

      jajaja i feel you keihard! Ik KEN dat niet, vervelen, of altijd druk druk druk. Ik ben pro luierikkenclub zonder bijeenkomsten, we steken het gewoon op corona hè

  6. juni 28, 2020 / 6:36 am

    “Het gewoon laten voorbijzoemen en ritselen, zoals tijd misschien hoort te gaan.” Zo schoon gezegd, en zo waar. Albdat gehol, ik ben dat beu. Het zou vorige week weer van dat geweest zijn waardoor ik compleet in stressmodus ben geschoten. Wil ik echt niet meer. Verder heb ik het héél moeilijk met niks doen; ik moet precies altijd iets om handen hebben. Lezen of s winters in een bad dobberen komt het dichtste bij denk ik, en dat doe ik momenteel niet genoeg.
    Leen onlangs geplaatst…De moestuin in de lente: het gevecht tegen de droogteMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.