Kelly’s bevindingen #6: grijze haren en jongdementie

Blijkbaar ben ik één van die mensen die vroegtijdig grijs wordt. Deze week trok ik mijn tweede grijze haar uit en dat is officieel de bevestiging dat ik binnen dit en een half jaar misschien wel een grijs coupeke heb. Vertel eens gasten, zou het mij staan? Voorlopig waren het witgrijze, dat vind ik wel schoon.

Mijn eerste grijze haar trok ik uit toen ik net 24 was geworden. Ik stond in mijn spiegeltje te kijken in Gran Canaria en plots was daar een lang grijs haar dat opdoemde in mijn haardos. Nu, ruim anderhalf jaar later, was daar mijn tweede. Uiteraard is het zo dat dat mijn tweede zichtbare haar was, want ik trok een grijs babyhaar uit: je weet wel, één van die zwabberende zwierende minihaartjes die altijd in de weg zitten vooraan je hoofd. Ik zou dus ook zomaar grijze haren kunnen hebben ergens middenin mijn haardos, zo van die geniepige weggestoken haren! Ik heb mijn tweede grijze haar uitvoerig bestudeerd, heb er even met de zaklamp van mijn telefoon op geschenen, want o, een grijs haar van mìj! Als ik kon had ik het onder de microscoop gehouden. Goed, na mijn uitgebreid wetenschappelijk onderzoek van het Mooiste Witgrijze Haar, maakte ik mij een bedenking.

Misschien, wie weet, heeft mijn vroegtijdig grijs worden wel iets te maken met mijn jongdementie.

Say no more! Professor Gobelina daalt neer vanuit haar vliegende bol!

zelfportret – wat vind je van mijn lange wimpers?

Ik zal flink uit mijn laboratorium blijven, dan zullen er veel ontploffen gebeuren. Geen ontploffingen bedoel ik natuurlijk! Ja, Gobelijns zijn altijd een beetje verstrooid.

En niet alleen mijn alter ego, ook ikzelf. Ik zeg soms dat ik aan jongdementie lijd en ik weet ook wel dat dat een ziekte is die niet grappig is, maar dan mogen we nergens om lachen. En ik lach bijvoorbeeld ook gaarne met corona en met mezelf, dus ik discrimineer alvast niet.

Ik wil bedoelen dat ik vaak een gigantisch verstrooid warhoofd ben. Ik moet mijn sleutels op mijn voordeur laten zitten, anders raak ik die gegarandeerd kwijt. Ik fiets gezellig rond met een reserve fietssleutel. Als iemand jarig is, vergeet ik het cadeau mee te nemen. Ik ga boodschappen doen met als belangrijkste op de lijst: koffie, en vergeet koffie want ik ben afgeleid bij het fruit. Plannen, to do lists, agenda’s, kalenders? Daar doe ik toch niet aan mee! Ik ben al blij dat ik een boodschappenlijstje maak.

Niet alleen in mijn hoofd, maar ook in mijn omgeving ben ik een rommelig mens. Het is niet raar als er een koffietas met een verdwaald wattenstaafje op mijn bureau staat, en er een verfrommelde post-it ligt van vorige week, en een leeg staaltje parfum, of een lege stylo, en andere voorwerpen die ik al duizend en één jaar niet meer gebruik. Ja, die worden opgeruimd. Vooral die koffietas uiteraard. En sommige blijven liggen, want ik vind een beetje rommel al eens leuk. Ja ja, dat maakt van mij ongetwijfeld een creatiever mens, het zou er nog moeten aan ontbreken dat er geen voordelen aan verbonden zijn!

Ik doe vanalles tegelijk, terwijl mijn uien aanbakken moet mijn snijplank al afgewassen worden en moet ondertussen muziek opgezet worden en moet de kat eten krijgen en ik ben zo het totaal omgekeerde van de efficiënte mens. Want mijn uien branden aan. Ik kom standaard tussen de 5 en 10 minuten te laat, en je zou denken dat ik het incalculeer, maar zo werken de dingen niet.

Ik ben afgeleid door alles. Door de kleinste beweging daar ginder in de verste verte in mijn gezichtsveld. O luister nu, vogelgetjirp! Mijn hersenen registeren de gedachte “zou een mier longen hebben”, en we zijn vertrokken voor een half uur. Het antwoord is trouwens nee, want mieren ademen door een geheel eigen systeem van dunne buisjes die door hun lichaam lopen. ALLEMAAL IN DAT INSECT HE! Denk daar nog maar eens aan voor je die doodtrappelt. Ik vind dat dus gigantisch fascinerend hè. Maar misschien wel op de verkeerde momenten.

Is dat zo wat herkenbaar, dat van vanalles kwijtraken en rommel maken en afgeleid zijn door mieren? Of moet ik me toch maar wat zorgen maken om euh, mezelf?

Ironische foto olifanten(geheugen) beginscherm by Mylon Ollila on Unsplash

8 Reacties

  1. mei 18, 2020 / 7:59 am

    Wat betreft de grijze haren: ik ontdekte er een aantal jaar geleden al wat bij mezelf, en het is niet zo dat het er snel meer zijn geworden? Dus er is nog hoop, haha. Ik heb een zo’n grijze haar die ook echt enorm dik en stevig is. Echt fascinerend.
    Audrey onlangs geplaatst…Waarom belasting betalen eigenlijk best fijn isMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      mei 18, 2020 / 9:00 pm

      Haha je geeft me keiveel hoop! Fascinerend inderdaad, zo grijs. Zo’n totaal ander kleur dan normaal!

  2. mei 18, 2020 / 10:02 am

    Ik ben ook me-ga verstrooid en vergeet allemaal stomme en minder stomme dingen. Vorige week legde ik via chat aan een collega iets uit waarbij ik een bepaald woord gebruikte en dan later bij het videobellen – wat ongeveer een uur of twee later was – kon ik niet meer op dat woord komen. En toen was ik ook al vergeten dat ik het in de chat had uitgelegd en lag ik daar ’s avonds in bed aan te denken en mij af te vragen of die collega nu zou denken dat ik loog of aandacht nodig had omdat ik het woord eerst wel wist en toen niet meer :p
    Ach ja, ik steek het nu op die baby in mijn buik :p
    Irene onlangs geplaatst…Gelezen #7My Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      mei 18, 2020 / 9:02 pm

      hahaha ik kan het mij he-le-maal voorstellen, en dan vooral ook het stuk dat ze zou denken dat je “aandacht nodig zou nodig hebben” gewoon om een WOORD :p

  3. mei 18, 2020 / 10:05 am

    Lijkt me wel spannend om zo een grijze haar te vinden plots. Maar als er anderhalf jaar tussen 2 grijze haren zit, betekend het misschien wel dat je nog een jaar (en een half) moet wachten op de 3de.

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      mei 18, 2020 / 9:02 pm

      Hé dat vind ik een goede theorie! 😀 als dat zo doorgaat word ik nooit grijs, ik sluit mij daarbij aan.

  4. mei 18, 2020 / 11:07 am

    Ik vergeet ook regelmatig dingen dus daarom schrijf ik ook altijd alles op.. anders vergeet ik iets al na 2 minuten, heel erg ik weet het!

  5. mei 20, 2020 / 10:56 am

    Haha ik ben ook echt mega-verstrooid. Ik ben ook wel een planner en maak heel de tijd lijstjes en I love mijn agenda invullen want zo’n seut ben ik wel. Maar al die dingen houden dus blijkbaar niet van mij. Ik kom ook standaard 5 minuten te laat, maar vind het zelf nooit lang om (eventjes) op mensen te moeten wachten, dus ik snap die ergernis ook gewoon niet haha. Also: verjaardagscadeautjes vergeten, been there, done that hahaha. We hadden ooit een verrassingfeestje voor een vriendin op een paar honderd meter van mijn deur. Ik was superfier dat ik er op tijd (zelfs te vroeg) was, begon met de andere genodigden te kletsen tot iemand me vroeg naar het gezamenlijk cadeau dat we met z’n allen gekocht hadden. Stond nog op mijn appartement hahaha.
    Lesley onlangs geplaatst…7 corona-buzzwords die ik niet meer kan horenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.