Is het egoïstisch om kinderloos te blijven? Ik denk zo stilletjes in mijn hoofd van niet

Er is een reuze-interessante docureeks op één: kinderwens. Leen Dendievel interviewt mensen die geen kinderwens hebben, of mensen die er net wel een hebben, zij die 11 kinderen hebben rondlopen, een koppel dat geen kinderen kan krijgen. Ze praat met sociologen en biologen over waarom wij, of sommigen, ons toch in godsnaam willen voortplanten. 

Ik vind dat interessant want ik voel zelf ook niet de ontembare drang om een kind te produceren. Nooit gehad ook, zo die behoefte om in kinderwagens te kijken. Ik ben eerder op zoek naar hondenpootjes, of ben gefascineerd door regenwormen (omg kijk zo’n dikke!!!). Het ding is wel: ik ben ook nog niet in de levensfase om echt na te denken over een kind van mezelf. Wie weet denk ik er over vijf jaar anders over. 

Leen Dendievel daarentegen is 36 en ze stelt zich een grote vraag: is het dan egoïstisch om géén kinderen te krijgen? 

Wat een idiote vraag, dacht ik direct. Waarom zou dat zo zijn? Is het dan soms niet net egoïstisch om wél kinderen te krijgen? Zo zie je dat een mening over iets grondig kan verschillen van de publieke mening. Want uiteraard heb ik hierover ook een mening: mocht je je afvragen of er òòit iets is waar ik geen mening over heb: jazeker! Ik heb geen mening over wat mij niet boeit. Regenputten bijvoorbeeld. Geen mening over. 

In de docureeks werd al aangehaald dat het eigenlijk niet zo rationeel is om een kind te maken, want dat neemt gigantisch veel tijd in beslag, huilt en kost geld. Het zou dus een gevoel zijn, maar: het zou ook egoïstisch zijn omdat er eigenlijk al meer dan genoeg mensen deze wereld kapottrappelen, we een klimaatprobleem hebben, en de wereld een dystopie wordt en helemaal geen toffe plek meer zal zijn, voor dat nageslacht. Ho ho.

Maar wacht efkes, dacht ik. Hier wordt iets vergeten.

Er zijn ook heel wat kinderen die opgroeien in disfunctionele gezinnen, bij ouders die helemaal niet zoveel weten van opvoeden. Is dat dan ook niet egoïstisch?

En wacht nog eens efkes, want voor alle duidelijkheid: het is niet zo dat ik zo’n vervormd wereldbeeld heb dat ik denk dat iedereen kinderen krijgt om de verkeerde redenen. Ik geloof dat veel mensen het gewoon uit liefde doen. Want als je een kind maakt, dan moet je in de positie zijn om dat wezen de allerbeste zorgen, waarden en normen mee te geven. Om het op te voeden, te helpen tot een gelukkige en weerbare volwassene. En als dat door omstandigheden niet zo is, dan probeer je het zo te maken, voor je kind. Toch?
Gelukkig denken veel ouders zo en zijn de meeste kinderen veilig gehecht. 

Maar is het dan niet egoïstisch om:

  • te denken: die zorgt dan wel voor mij als ik oud ben?
  • te hopen: die zal mijn relatieproblemen redden?
  • te vinden: die vult de ongemakkelijke stilte in waar ìk niet tegen kan?

als een kind geboren wordt middenin problematieken, onzekerheden, onvolwassenheden?

Die kinderen groeien op in disfunctionele gezinnen. Bij ouders die, vaak met de beste wil maar gestuurd door hun eigen trauma’s, ervaringen of ideeën, niet helemaal capabel zijn om kinderen op te voeden. Ze hoeven het helemaal niet fantastisch te doen – hé, er wordt ons al genoeg druk op gelegd – maar wel goed genoeg. Ze moeten het kind liefde, veiligheid en voorspelbaarheid geven. Helaas worden kinderen, (jawel, soms diezelfde kinderen die geboren werden uit de allerbeste wil) soms naar overal gestuurd. Weten ze niet meer waar en wie goed en slecht is, wat te verwachten. Leren ze nieuwe mensen en vriendjes kennen en moeten ze die dan weer ont-kennen. Moeten kinderen soms aftasten, aanvoelen of ze wel helemaal veilig zijn. Wordt er het ene moment liefdevol gereageerd en daarna afwijzend. Worden kinderen afgestoten, beschuldigd. En ja, dan zijn er nog al die andere vormen van mishandeling.

Is het dan egoïstisch om geen kinderen te krijgen? Lang niet. Het onderwerp kinderen zou voor iedereen een héél bewuste vraag moeten zijn.

En verder denk ik dat alle bewegingen van de mens egoïstisch zijn, maar ik dacht: die filosofische tour gaan we efkes niet op. Phoe, de terraskes zijn nog steeds niet open en Nick en Christophe van Blind Getrouwd dragen hun trouwring niet meer. Erg genoeg.

Photo by Karim MANJRA on Unsplash

19 Comments

  1. april 22, 2020 / 7:04 am

    Over die docu had ik vaag al iets gehoord. Interessant om eens te gaan kijken. Ik ben 30 en heb tot nu toe geen kinderwens. Ik heb er al eens over geschreven, want ondanks dat ik die wens niet heb, heb ik wel het gevoel ik dat ik de keuze bewust moet/wil maken. Gelukkig hebben we daar tegenwoordig de ruimte voor.
    Shirley onlangs geplaatst…Deze boeken las ik de afgelopen tijdMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      april 22, 2020 / 8:39 am

      Dan is het een heel interessante docu denk ik! Uitgebreid en genuanceerd 🙂

  2. april 22, 2020 / 9:33 am

    Ik heb dat ook nooit een egoïstische keuze gevonden, integendeel zelfs. Ik heb lang gedacht dat ik geen kiddo’s wilde, maar ik kom daar stilaan op terug (over x aantal jaar dan, want uitslapen en reizen en terraskes met rosé olé – oeps, is dat ook egoïstisch haha). Interessante docu inderdaad wel! 🙂

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      april 24, 2020 / 8:41 pm

      Haha idem, ik zei ook heel lang “ma eih kinderen”. Het is iets genuanceerder nu :p

  3. april 22, 2020 / 10:23 am

    Ik heb er zelf jaren mee geworsteld, maar inmiddels weet ik dat ik geen kinderen wil. Ik voel het gewoon niet, die drang om mama te worden en begin er dan ook niet aan. Want als ik in mijn omgeving zie hoe zwaar het voor jonge ouders is, moet je het toch echt wel keihard zien zitten. Sommige mensen krijgen volgens mij kinderen om de verkeerde redenen, zo is er iemand op mijn werk die ervoor uitkomt dat ze toch nog op latere leeftijd een kind kreeg omdat ze schrik kreeg om later alleen te zijn. Ik heb al vaak moeten horen dat ik egoïstisch ben en mensen zonder kinderen enkel aan zichzelf denken, maar de meeste motieven om wel kinderen te krijgen, zijn volgens mij ook egoïstisch. Dus, we zijn allemaal gewoon een grote bende egoïsten bij elkaar :-).

    • april 22, 2020 / 3:53 pm

      Interessant! Ik ben blij dat ik én vriendinnen heb die absoluut geen kinderen willen, én vriendinnen heb voor wie mama worden zonder meer het hoofddoel van hun leven is, en van alles daartussenin. Dus voelt het voor mij niet alsof het één gegarandeerd beter / egoïstischer is dan het ander. Neemt helaas niet weg dat het een verdomd pittig vraagstuk is.
      Wendy onlangs geplaatst…Wendy Wordt Wijzer – en stempelt wat afMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      april 24, 2020 / 8:45 pm

      Ik vind dat heel respectvol. Haha, één bende egoïsten inderdaad maar helaas zijn veel kinderen wel de dupe van dat egoïsme, doodjammer vind ik dat.

  4. april 22, 2020 / 4:30 pm

    Ik vind dat zelf geen zo’n gemakkelijke ja/nee vraag. Zoals je zegt, alles is op zich wel egoïstisch want dat is hoe de mensheid ingesteld is, altruïsme bestaat (volgens bepaalde filosofen) niet. Uiteindelijk vind ik dat het beslissen van kinderen gewoon een persoonlijke keuze moet zijn. Niets is egoïstisch (en tegelijk alles). Ik had vroeger ook geen zo’n uitgesproken kinderwens, kon mijn leven best wel voorstellen met geen kinderen. Ik heb nu wel een kindje en de extra betekenis en dimensie die mijn leven krijgt, is heel mooi. Maar deed ik het nu daarvoor? Goeie vraag.
    Tamara onlangs geplaatst…Mijn bevallingsverhaalMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      april 24, 2020 / 8:48 pm

      Inderdaad, en ik sluit me wel bij die gedachtegang aan maar ik vind het tegelijk maar flauw om daar de hele tijd mee bezig te zijn haha.
      Het is wat je zegt: het is een persoonlijke keuze en ik denk ook dat die keuze bij jou heel mooi was. Soms hoeft daar niet uitgebreid over nagedacht worden, maar ik vind soms, in omstandigheden met wat vraagtekens, wel.

  5. april 22, 2020 / 6:09 pm

    Puur over de vraag: is het egoïstisch om kinderen te krijgen? Ja. Is het egoïstisch om er geen te krijgen? Ook ja. Of nee dus op allebei de vragen. En dat mag ook gewoon want ’t is uw eigen leven dus je mag zelf beslissen vind ik (maar wel goed nadenken eerst, vooral als je een kind wil :p).
    Ik had tot een jaar geleden eigenlijk ook niet het gevoel: ja geef mij kinderen! En nu ben ik in verwachting en ik kan dat nu al bijna niet beschrijven hoeveel liefde ik voel voor dat prulletje in mijn buik. Mijn motivatie is echter nooit geweest: mijn kind moet later voor mij zorgen / mijn relatie redden / … Het is zoals je zegt echt een gevoel geweest.
    Irene onlangs geplaatst…Inspiratie voor de babykamerMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      april 24, 2020 / 8:50 pm

      Ja voilà, ik vind ook: eigen leven dus beslis daar zelf in, maar in het belang van een eventueel kind: denkt eens heel goed na.
      En ik vind het megaspannend en heel schoon, die zwangerschap bij jou! 🙂

  6. Kaylin
    april 23, 2020 / 8:30 pm

    Zo’n interessante kwestie vind ik dit. Ik heb het programma opgenomen en ben heel benieuwd om te kijken, welke standpunten er allemaal aan bod komen. Ik ben ook wel benieuwd wat het programma met mij zal doen.
    Ik ben nu 26 jaar en krijg geregeld de vraag wanneer we eraan gaan beginnen (hoe raar klinkt die “eraan’ zelfs?). Onlangs heb ik (mede dankzij het programma) wel een heel aangenaam gesprek gehad met enkele collega’s. Die waren echt wel begripvol eigenlijk. Gelukkig zijn er nog zo’n mensen ook want mijn ervaringen met pusherige mensen zijn talrijker. Enkele jaren geleden wou ik wel dat er een kindje kwam maar ik zei steeds binnen enkele jaren. Ondertussen zijn we bijna 6 jaar verder en is de kinderwens momenteel best wel klein.

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      april 24, 2020 / 8:52 pm

      Ik vind het heel genuanceerd voor mensen die twijfelen en niét twijfelen. Blij om te horen dat er zo’n open gesprek was! En inderdaad, die eraan, het is ook de toon waarop mensen die vraag stellen allicht :p

  7. weetikhet
    mei 2, 2020 / 12:11 pm

    Heel mooi stukje, Kellynosmalltalk, bedankt daarvoor.
    En heel actueel 🙂

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      mei 2, 2020 / 1:03 pm

      Dank je wel!! 🙂

  8. mei 23, 2020 / 8:35 am

    De redenen om een kind te nemen zijn meestal kei-egoïstisch, want je doet het in de eerste plaats voor jezelf (of voor de foute redenen hierboven). Dat is daarom niet per se slecht he, en ja mijn redenen om er geen te willen zijn ook deels egoïstisch (want meer tijd voor mezelf en meer budget om te reizen bv) maar grotendeels is het van: waarom zou ik? Binnen 50 jaar is de wereld een onbewoonbare plek geworden, behalve voor zij die het zich kunnen veroorloven. (En ja ik overdrijf hopelijk, maar zomers van meer dan 40 graden noem ik alvast onbewoonbaar :p) Maar de allerbelangrijkste reden om het niet of wel te doen is je gevoel. Al de rest doet er dan niet meer toe.
    Leen onlangs geplaatst…Goeie voornemens 2020: update #1My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.