02: februari

Ah, eindelijk zijn we maart! Februari 2020 was de maand waarin het vreselijk weer was, dat ga ik voor altijd onthouden. Vorig jaar in februari schreef ik deze blogpost en dartelde ik op een zeer mooie zondag in Gent rond met mijn zonnebril op en zaten mensen op TERRASJES (met een jas maar en dan hè) omdat het gewoon 16 graden was? Het interesseert me niet dat dat uitzonderlijk was, er was tenminste één zo’n dag, waarom kon dat dit jaar niet zoals Kaylin al zei toen ik mijn januari post schreef? Maar goed, maart is de maand waarin de lente begint, dus het mag eindelijk gedaan kan zijn met regenen en stormen en hagelen en meer van die verschrikkelijke dingen, dankuwel! Dat het ineens aan het sneeuwen was daar wil ik het zelfs niet over hebben (waar ik woon lag er geen, oef). Of zoals mijn vriendin opmerkte: gebt uw keur al ‘had. Februari is gepasseerd, op naar beter.

Schoon februari

Valentijn spendeerde ik met vriendin Eillish, waarbij we tussen de koppeltjes pizza gingen eten in Eat Love Pizza in Gent. Een vrij dure maar lekkere pizza. Bij de koffie kregen we lekkere speculoosmousse. Ik ging ook nog eens op vriendinnenbabbel met Iris en dat was veel te lang geleden. Toch gezellig hè, vriendinnen. Ik vind dat.

Weet je nog, van die kinderen in de lagere school die altijd van die dramatische bloedneuzen hadden? Ik was daar altijd jaloers op. Ik wou het ook altijd eens hebben maar mijn neus bloedde nooit. Stoute neus. Nu had ik deze maand een bloedneus van jewelste! Kinderdroom: check! Allez, ik had toch een rode zakdoek met een bloedprop en ik heb daar zelfs een foto van genomen want ik vind dat luguber interessant ofzo. Nee, ik ga hem niet delen, rustig. Wel heel cool van mijn neus, goed gedaan.

Ik kocht een nieuwe plant! Een mooie palm van de lokale handelaar hier, waar bijna al mijn planten vandaan komen (want we moeten de kleinhandel steunen hè jongens). Hij staat hier mooi maar uiteraard vindt Jane van niet. Later in deze post meer daarover.

Lelijk februari

Ik ging ook shoppen en ik werd geconfronteerd met mijn lichaam. Ja, we weten intussen allemaal dat de paskottekes geen vrienden zijn van onze cellulite maar ik bedoel het eerder als: alles is altijd te groot voor mij. Décolletes te diep, broeken te groot. Maatje XS hoor. Ik kocht uiteindelijk niets. Zalando en de petite collectie: lifesaver, maar soms vind ik het ook leuk om eens gewoon te shoppen. 

Heel verdrietig nieuws is dat de oude hond van mijn mama erg ziek is. Hij neemt al jaren pillen voor zijn hart en dat ging eigenlijk heel goed, maar sinds een tweetal weken gaat het ineens slecht en kan hij steeds moeilijker ademen. Hij is 14,5 jaar oud, maar ik blijf het raar vinden dat mensen bij dieren altijd heel snel met de uitspraak “geef hem dan toch een spuit” komen zwaaien. Uiteraard willen we niet dat hij pijn heeft, maar altijd dat zwart-wit denken. Ugh. 

Jane update

  • Ze eet bijzonder graag pompoensoep (restjes hoor, hehe)
  • Ze kan zeer hard bijten (dacht dat mijn wijsvinger een stuk kipfilet was. Een kat ziet nogal slecht van dicht, dus ik vergaf het haar. Uiteindelijk.)
  • Ze is een uitzondering op alle katten. Ze vindt mijn nieuwe plant interessant maar ik vind dat irritant want hij lag al meermaals op de grond (kat van 2,5 kg vs plant van 1,5 meter maar oké), dus Google to the rescue en Google zegt: katten houden niet van citrusgeuren. Joepie, dacht ik, ik heb nog een limoen over van de guacamole. Laat ik dat sapje lekker over de plantenpot doen, ze zal er dan wel met een grote boog omheen lopen! Nieuwsgierige Jane komt al een snuffelen aan de limoen, snuffelt, likt eraan en vindt het LEKKER! Bizar beest. Plant niet blij. Help?
  • Ze haat naast planten ook de haarborstel, maar ze moet gekamd worden (dat lange haar, obviously). Vooral haar buik kammen haat ze en ze zou het liefst mijn hand aan gort bijten als ik dat doe. Het is alsof ze doodgaat als ik ook maar in de buurt durf te komen met een borstel, en ik heb al verschillende soorten borstels geprobeerd. Echt, ik heb een verwende peuter in huis.

Het lied van de maand (in januari was ik het vergeten!) is deze, om tenminste lekker te kunnen slapen.

3 Comments

  1. maart 1, 2020 / 4:28 pm

    Hahaha ik was ook altijd jaloers op kindjes met een bloedneus! Sindsdien ook 1x gehad op een bomvolle tram, uiteraard zonder zakdoekjes op zak. Iedereen keek vies weg alsof ik aan de drugs zat tot iemand mij uiteindelijk toch vol walging één zakdoekje aanbood haha. En oeh die plant, zalig!

  2. maart 2, 2020 / 10:36 am

    Ik hoop met je mee dat maart mooi weer brengt, of toch tenminste droog. Dan kunnen ze doorwerken op mijn bouw.
    Al vond ik zo 1 dagje sneeuw ook wel charmant.

  3. Kaylin
    maart 3, 2020 / 5:32 pm

    Wow, even raar om mijn naam te zien en ik moest al gaan zien wat er precies in mijn reactie stond :p Hoe ik vorig jaar dus op een terras zat voor m’n broers verjaardag (27 februari) was het nu dus aan het hagelen/sneeuwen. Zo vreemd? Waar ik woon was het enkel smeltende sneeuw maar het was wel hilarisch hoe de kat toen naar buiten keek.
    Wel bizar dat Jane pompoensoep lust? Nuja, onze kat was onlangs geïnteresseerd in appelmoes.
    Kleine tip: ik vind met mijn 1m53 de bovenkledij (truien/blousen) bij Springfield wel goed. Broeken zijn en blijven altijd te lang…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.