Gelezen (4): in de trein en met kaarslicht

Ik ben een pendelaar en een enkele treinrit duurt zo’n 45 minuten. Sommige mensen kunnen nogal medelijdend kijken als ik dat vertel, maar ik vind dat eigenlijk niet zo erg. 45 minuten is net genoeg om één aflevering van een serie te kijken én het zorgt voor leesplezier. Uiteraard ben ik ’s morgens ALTIJD teleurgesteld als we Brussel binnenrijden. Hoezo er is geen vertraging, mijn hoofdstuk is nog niet af, toe, nog efkes?

Januari is met voorsprong ook de stomste maand van het jaar (kerstboom moet weg, donker, koud, vieze ziektes verspreid in de lucht en in mensen, kale bomen, nieuwjaarskussen van mensen die je eigenlijk niet wilt aanraken, we denken dat de winter eigenlijk al gepasseerd is en verwachten meiklokken maar onze autoruiten bevriezen en Frank de weerman heeft het ineens over iets mythisch als sneeuw). Enfin, een mens is niet op zijn best, ge kent dat wel. Ik deed dus ook al eens een kaars branden tijdens het lezen, meer zelfs: een geurkaars want ik kreeg dat voor Kerst! Ik kreeg ook geurstokken maar mijn kat liep die na drie dagen omver. Mijn vloer rook wel lekker.

De boeken die ik las zijn geen nieuwkomers. Dat moet je niet verwachten van mijn leesavonturen, want ik heb nu éénmaal de neiging om overal vijf tot tien minuten te laat te komen.

Eleanor Oliphant is completely fine – Gail Honeyman

Hmm, Eleanor. Ik had een andere insteek verwacht toen ik de titel las. En wat is dat toch met recensenten die je overweldigen met superlatieven? Ik werd verwacht van Eleanor te houden vanaf de eerste bladzijde! Ik sloeg de eerste bladzijde om en ik dacht: jezus, ik ben niet verliefd, er is weer wat mis met mij. Ik moest in het boek komen en dat duurde even (lees: weken), maar daarna ging ik wel als een Thalystrein, en dat ìn mijn IC-treintje. Da’s kunnen hè. Eleanor Oliphant is een aanrader: echt, soms emotioneel en dikwijls vermakelijk. 

9 volmaakte vreemden – Liane Moriarty

Met 9 volmaakte vreemden las ik het laatste boek van één van mijn favoriete auteurs: Liane Moriarty. Ik was weer even in slentermodus met mijn boeken, en Liane brengt mijn leesplezier altijd weer terug. Ze deed dat met haar laatste boek ook, maar op een bepaald moment dacht ik: bedenk por favor een andere plotwending. Het was gewoon bizar en ik voelde het niet. De personages waren zoals altijd wel heel echt: ik denk nog steeds dat Frances zomaar bij mij op de trein kan komen zitten en dat ik dan de conversatie zal starten: “hé Frances! Hoe gaat het nog? Die wellness, dat was me wel wat hè?” Frances bestààt, net als de andere volmaakte vreemden. Liane haalde ook weer een flink staaltje herkenbaar menselijk gedrag naar boven, heerlijk om te lezen. Ik kon me alleen minder goed identificeren met de wellnessbezoekers – in tegenstelling tot in “Wat Alice vergat” bijvoorbeeld, want Alice, dat was bijna volledig ik. Af en toe een beetje zonde van de 9 volmaakte vreemden, want ik vond het plot wel megacool klinken.

Kom hier dat ik u kus – Griet Op de Beeck

Ik scharrelde een boek op uit 2014. Ik had het al eerder moeten opscharrelen, of misschien ook niet. Misschien kwam het ten gepaste tijde. Kom hier dat ik u kus vertelt het verhaal van Mona als kind, als twintiger en als volwassen vrouw. Het gaat over onderlinge relaties, over hoe gecompliceerd die kunnen zijn, en hoe die je vormen en beïnvloeden. Hoe je een versie wordt, hoe je je altijd schikt naar iedereen en je jezelf vergeet. Hoe ogenschijnlijk kleine dingen zo belangrijk kunnen zijn en over emotionele verwaarlozing. Het boek start met Mona op ongeveer 11-jarige leeftijd en dat gedeelte is – en ja omg, hier volgt een superlatief maar ik ben dan ook geen recensent – het beste stuk van het boek en grandioos geschreven. De dialogen zijn in het Vlaams geschreven en komen zo, voor mij althans, nog wat dichter. Absolute aanrader.

Dit wordt vaak gequote op goodreads en duidde ik ook aan:

“We staan elke dag op, doen wat van ons verwacht wordt, en gaan dan weer slapen, en dat noemen we leven. We saboteren onszelf zonder het te beseffen, omdat we nadoen wat ons ooit is voorgedaan, en dan denken we dat het zo móet gaan. En ondertussen organiseren we de dingen zo, dat we geen tijd hebben om stil te staan bij dat wat we ten diepste voelen. We vergeten wat we waard zijn en durven niet te geloven dat we het goeie wel degelijk verdienen. We vinden het makkelijker om te berusten bij ons leed, om onszelf te troosten na de pijn, dan te kiezen voor wat ons echt gelukkig zou maken.”

Ik vind dat een paar gouden zinnen. Om te herlezen. Meermaals.

Op dit moment ligt Een klein leven van Hanya Yanagihara op mijn keukentafel kruimels te vergaren. Ik betaalde er verdorie 50 cent voor in de bieb omdat er één of andere slons (dat denk ik dan) 5 minuten voor mij mijn exemplaar kwam uitlenen dus ik reserveerde koppig een exemplaar uit een andere vestiging. Nu ben ik 50 pagina’s verder en vind ik het een lastige read, zo in dezer donkere dagen. Iémand, overtuig mij?

Wat zijn jullie boeken op dit moment en belangrijk: doen ze meer dan kruimels vergaren?

15 Reacties

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      januari 24, 2020 / 11:47 am

      Ja, ik zie het ook als me-time! Ik zocht Antwerpen-Halle even op (want zo’n stalker ben ik dan hè) en dat is wel meteen een lange treinrit inderdaad … Dan heb je best goed leesvoer mee!

  1. januari 23, 2020 / 2:37 pm

    We hebben een gelijke leesstijl denk ik, ik las zowel Eleanor als de vreemden een tijdje geleden ook (ik ben wel iemand die altijd te vroeg komt :D) Ik ben een gigantische Moriarty-fan, maar wat was dit?? Inderdaad prachtige personages, maar dat was dan ook omgekeerd evenredig met het plot. Ander en beter!

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      januari 24, 2020 / 11:51 am

      Ja dat lijkt wel een beetje op dezelfde leesstijl inderdaad, joepie! Als je aanraders hebt van auteurs die schrijven zoals Moriarty zijn die aaaaltijd welkom want nu blijf ik wat op mijn honger zitten. De schoonmoeder van Sally Hepworth werd mij al aangeraden, maar ik wacht tot hij vrij is in de bieb.

  2. januari 23, 2020 / 4:14 pm

    Sowieso volhouden in Een klein leven. Het is inderdaad even doorbijten in het begin, maar daarna blijft het 1 van de mooiste boeken die ik de laatste jaren heb gelezen.
    Annelies onlangs geplaatst…Die vele kleine dingenMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      januari 24, 2020 / 11:51 am

      Okido, dan doe ik absoluut nog een dappere poging!

  3. januari 25, 2020 / 11:55 am

    Leuke boeken heb je gelezen. Ik heb Eleanor gekregen voor kerst dus ga er binnenkort wel eens in beginnen. Maar het is idd zo gelauwerd dat ik schrik heb het niet goed te vinden.
    Annelies onlangs geplaatst…Lissabon #3: daguitstap naar SintraMy Profile

  4. weetikhet
    januari 26, 2020 / 12:19 pm

    Haha, zo’n grappige post weeral. Dankzij de kat ruikt de vloer lekker… En als de vloer lekker ruikt, ruikt alles lekker want al die geuren stijgen naar de hemel, denk ik dan.
    Mijn grote aanrader of all times is Penelope Fitzgeralds’ De Boekhandel : zo verfijnd en grappig en poëtisch.
    Alle boeken die je vermeldt ga ik zeker lezen, bedankt voor de tips !

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      januari 26, 2020 / 1:16 pm

      Haha, magische kat heb ik hè! Ik zocht het boek meteen op en het sprak me meteen aan. Ze hebben het in de bieb dus ik ga het binnenkort eens uitlenen en ik laat je weten wat ik ervan vind!

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      januari 28, 2020 / 8:29 pm

      Dankje, voor jou ook Rachèl!

  5. februari 21, 2020 / 12:28 pm

    De eerste twee staan al op mijn leeslijst, bij de laatste heb ik mixed feelings. Ik lees Griet Op de Beeck heel graag (die dialogen, dat taalgebruik!), maar al sinds haar tweede boek (dit dus) heb ik ook een beetje het gevoel dat ze hetzelfde verhaal elke keer gewoon in een nieuw jasje steekt. En toch blijf ik haar boeken lezen, en stellen ze ook nooit écht teleur.

    Ik worstel me nu door ‘Geachte Heer M’ van Herman Koch, om de een of andere reden is dat toch niet zo heel erg mijn soort schrijver. Anyways, looove Moriarty!
    Lesley onlangs geplaatst…Sollicitatie-assessmentsMy Profile

    • kellynosmalltalk
      Auteur
      februari 21, 2020 / 9:01 pm

      Griet Op de Beeck en dialogen, da’s echt magisch inderdaad! Ik heb dat nog al gehoord, maar ik heb haar boeken toch op mijn leeslijst van de bieb gezet. Ai, Geachte Heer M heb ik ergens slingeren (gepikt van een hotelbibliotheek maar ik mag dat) dus hij gaat blijven slingeren allicht.

  6. februari 23, 2020 / 9:37 am

    Treintijd is de beste leestijd. Als iedereen tenminste stopt met babbelen, omg, vooral in ’t weekend zitten de grootste kwettertrienen op de trein lijkt het. Om nog maar te zwijgen van huilende kinderen… pff. Ik pendelde vroeger zo graag 🙂
    Leen onlangs geplaatst…Het begon met de windMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.