Loading...

Ik ben officieel 25 jaar oud

Mijn tabblad twentysomething hierboven was nog nooit zo relevant, want ja echt waar, op 12 oktober werd ik 25! Dat is een KWARTEEUW. Vanaf nu is het dus toegestaan om in een quaterlifecrisis te belanden. Dat betekent dat ik dus mag twijfelen over mezelf op alle mogelijke vlakken en dat ik me daar dan in alle glorie overheen kan zetten.

Ik zit elke dag in een quaterlifecrisis, dus dat telt niet.

Ik vind het vreemd om 25 te zijn, maar tegelijk vind ik het ook zo’n mooie leeftijd. Enerzijds omdat 25 een mooi getal is en anderzijds omdat het zo écht lijkt vanaf nu. Het bezorgt me een beetje schrik dat ik vanaf nu richting 30 ga – dat is voorbarig hè, maar toch, we zitten al over de helft van mijn twenties.

Dat ik geen tiener meer ben, dat is me al een tijdje duidelijk (oef hè, al een geluk). Toch viel het me pas onlangs op dat ik toch tot een andere generatie behoor, en dat door een heel simpel iets als schoenen. Toen ik onlangs de trein nam, zag ik 18-jarige studenten die op weg waren naar de les. Ja, inderdaad: dat zijn er die in het jaar 2000 geboren zijn, zélfs in 2001. Te gek voor woorden. Het eerste wat me opviel, waren hun schoenen. Enerzijds omdat ik er met moeite naast kon kijken, en anderzijds omdat geen haar op mijn hoofd eraan denkt om ze te dragen. Toen ik 18 was, begon die trend van witte sneakers zo net op te komen. En zoals dat gaat met mij en trends, doe ik daar dan vooral niét aan mee. Als iets populair is, dan vind ik er niets aan (rebelious, ik weet het). En toen bleken die witte sneakers geen trend te zijn maar een blijver, huh? Dusja, dan deed ik er wel aan mee. Maar toen, op dat treinperron vorige week, stonden er daar meisjes met sneakers die bijna hoger waren dan mijn enkellaarsjes – en die hebben een hak van 8 cm. Het was lomp, lelijk, en zo 90’s dat ik me afvroeg waar Will Smith bleef. Ik hoorde the Fresh Prince of Bel Air in mijn hoofd. Vreemd toch, nu ben ik dus officieel iemand die commentaar heeft op de kledingkeuzes van een jongere generatie. Een beetje zoals mijn oma die het bijzonder vreemd vindt dat ik een halve scheur heb in mijn jeans.

Dat is dan ook weer een deeltje van volwassen zijn en worden, blijkbaar. En dat volwassen worden, dat gaat met ups en downs bij mij. Er zijn dingen die ik vroeger nooit voor ogen had gehouden, maar ik nu wel (kinda) moeiteloos kan en graag doe:

  • koken: ik ben zelfs zo’n diehard fan van smaakvolle groentjes dat ik het tegenwoordig verkies boven een bord pasta en frieten
  • poetsen: ik zie er altijd tegenop, maar als ik met dettol aan het dweilen ben en ik naar 80’s muziek luister en mijn appartement schoon ruikt, dan vind ik dat heel cool
  • plantobsessies hebben (dat leek me vroeger altijd iets voor oma’s)
  • een kat hebben en in leven houden (meer zelfs: die kat verwennen en een lichtje laten branden omdat het ’s morgens nog donker is als ik naar mijn werk vertrek, en oh, bezorgd zijn als ze mijn potje yoghurt uitlikt want straks heeft ze maagpijn ofzo?)
  • shoppen op Zalando en dan de prijs niet standaard sorteren op: van laag naar hoog
  • non-fictie lezen voor mijn plezier – en dan graag ook nog van die psychologieboeken die 18-jarige bachelorstudenten tegen hun zin aankopen

Er zijn ook nog dingen die ik niet snap en niet graag doe:

  • doktersafspraken regelen (thank god wel voor die online agenda’s, behalve die van de tandarts, want euh, tandarts en boren)
  • de deurbel gaat onverwachts en dat is iemand voor MIJ, want ik woon alleen, en moet ik dan ook echt, horror, de deur opendoen?
  • fulltime werken en ’s avonds nog hobby’s hebben – ik vind het al heel wat als ik een maaltijd klaarmaak na het werk. Ik begrijp niet, en wellicht zal ik ook nooit begrijpen hoe mensen na het werk ook nog sociaal kunnen doen en sporten en meer van die vermoeiende dingen doen. Ik wil vooral slapen en lezen of tv-kijken eigenlijk.
  • rekeningen betalen – zowel die domciliëringen als bedragen die ik zelf moet overschrijven. Het leven als single is godsamme duur en ik vind dat niet leuk.
Adult Manages GIF - Find & Share on GIPHY

Sommige dingen hebben uiteraard ook met mijn karakter te maken, maar ik vind het wel mooi om te zien hoe een karakter ook duidelijker naar voren komt als je ouder wordt.

Anyway: volwassen worden vind ik dus niet makkelijk, maar ook wel een beetje leuk. Soms. Ongeveer. Kinda.

You might also like

Comments (11)

  • Sanne 2 maanden ago Reply

    Nogmaals gefeliciteerd! 25 jaar is wel zo’n dingetje ja. Ik vond het pas echt erg worden toen ik 26 werd, want dan ben je écht niet meer begin-twintiger. En noem het voorbarig, maar… Time flies! En dan word je opeens 30 binnen een jaar, zoals ik. Dát is pas oud. 😉 PS schoonmaken met 80’s muziek is the best!
    Sanne onlangs geplaatst…Waarom je gelukkiger wordt van een (virtuele) verhuizingMy Profile

    kellynosmalltalk 2 maanden ago Reply

    Dankje! Ja, 26 lijkt me nu nog ouder inderdaad. Maar oké, ik moet voorlopig nog efkes wennen aan 25 haha.

  • Annelies 2 maanden ago Reply

    Gelukkige verjaardag! En heel herkenbare post ook. Ik ben zelf net 26 en weet niet waar de tijd naartoe is. De kledingstijl van tieners tegenwoordig is gewoon lelijk, laten we het daarop houden 😃
    Annelies onlangs geplaatst…Herkenning is een beginMy Profile

    kellynosmalltalk 2 maanden ago Reply

    Dankjewel! Oké, dat vind ik wel een goeie deal 😀

  • Annelies 2 maanden ago Reply

    Proficiat met je verjaardag.
    25 is bij mij ondertussen al lang geleden en ik kan me soms al niet meer indenken hoe mijn leven er toen uit zag. Ik voel me nog geen 36 maar in vergelijking met studenten begin ik me toch ook echt oud te voelen.
    Annelies onlangs geplaatst…Lieze checkt in #163My Profile

    kellynosmalltalk 2 maanden ago Reply

    Dankjewel! 🙂 ja, ik kan me wel voorstellen dat je je anders voelt dan de studenten van tegenwoordig. Maar da’s natuurlijk niet gek als je je bedenkt dat er dat zijn vanuit het jaar 2000, da’s een troost!

  • Irene 2 maanden ago Reply

    Oooh ik love 80’s! Gek hé en wij waren nog niet eens geboren toen. Ik ben 28 en ik voel mij eerlijk gezegd al kei oud en tegelijkertijd voelt het ook alsof ik mentaal nog maar 20 ben ofzo. Heel raar.
    En die sneakers, ja sorry maar dat snap ik ook niet. Die meisjes hebben vaak ook van die lange spillebenen en dan die op zich al lompe schoenen daar aan, ik vraag mij soms af hoe die daar normaal mee kunnen stappen eigenlijk.
    Irene onlangs geplaatst…Dagboekje van week 41.My Profile

    Irene 2 maanden ago Reply

    Dat van die deurbel heb ik ook. Kan ook voor mijn vriend zijn of ’t zijn Jehova’s die mij niet écht nodig hebben (eerlijk is eerlijk) maar ik verstop mij wel soms in mijn keuken omdat ze mij dan niet kunnen zien :p
    Irene onlangs geplaatst…Dagboekje van week 41.My Profile

    kellynosmalltalk 2 maanden ago Reply

    Ja, ik heb exact hetzelfde! Enerzijds voel ik mij een omaatje (want: geef mij een boek en een zetel) en anderzijds voel ik me een kind (want: ik dans op K3 en weet vaak niet hoe ik me normaal moet gedragen). Vandaag ging mijn deurbel trouwens toevallig, dus ik al “hallo” piepen aan die deurbeltelefoon maar ’t was een verkoper van elektriciteit dus ik heb gezegd “euh ’t past eigenlijk niet danku daag”.

  • Wendy 2 maanden ago Reply

    Hahaha, voor mij kwamen die gescheurde broeken dan weer nét iets te laat, dus nu voel ik me he-le-maal oud. 😉 Maar gelukkig schat iedereen me meestal (minstens) 5 jaar jonger, dus ik kan de wereld nog rustig voorhouden dat ik ook 25 ben. Met een plantobsessie, een berg non-fictie en (inderdaad) irritant hoge rekeningen.
    Wendy onlangs geplaatst…Elfje II — over (g)een vreemdeling zijnMy Profile

    kellynosmalltalk 2 maanden ago Reply

    Haha bij mij zijn het ook nog vrij subtiele scheurtjes hoor. 🙂 dat jong schatten heb ik ook. Vond ik altijd heel vervelend, maar het valt steeds beter mee hè!

Leave a Reply

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.