Loading...

Gelezen: een paar boeken

De laatste tijd heb ik weer een aantal boeken gelezen. Hoera! Ik heb altijd periodes waarin ik het liefst alle boeken van de hele wereld wil lezen, en daarna vermindert dat helaas altijd terug. Nu las ik de afgelopen maand dus weer een aantal boekjes, en dit is wat ik ervan vond.

  • Lampje van Annet Schaap

O, Lampje. Ik had al heel veel gelezen over het sprookje dat ook voor volwassenen een aanrader is.

Het is niet zomaar een aanrader. Het is bizar mooi. De titel alleen al: wie wordt er nu niet verliefd op een kind dat zichzelf Lampje noemt? Ik dacht direct: schitterend kind, want Lampje vergeet nogal vaak dingen omdat ze te veel dagdroomt (welja, ik snap dat dus hè). Ik kan verder niet veel verklappen. Maar het gaat over de zee, dapper zijn, jezelf durven zijn. Het gaat over monsters – wie je denkt dat ze zijn, en wie ze écht zijn. Zo schoon, en dan ook nog eens met een heerlijk beeldende taal.

Ik heb geen kinderen en ik wil er de eerste vijf jaar ook nog geen, maar toch kijk ik er al naar uit om het voor te lezen. Straf hè. Een kind willen, gewoon om te kunnen voorlezen.

  • Gesprekken met vrienden van Sally Rooney

Nog zo’n boek dat ik overal zag verschijnen als “veelbelovend debuut!” en meer van dat. Goed, het kwam in 2017 al uit, maar ik ben een laatbloeier bij nieuwe boeken.

Ik ben zo iemand die snel leest. Te snel soms, waardoor ik over mooie woordspelingen heen lees. Dat vind ik een heel vervelende gewoonte van mezelf, en bij dit boek heb ik mezelf moeten verplichten om dat niet te doen. De emoties zijn daarvoor te subtiel vervat. Je leest dit boek al snel te vluchtig en dan lijkt het een enorm oppervlakkig verhaal (ik was geïrriteerd vanaf de eerste bladzijde). Niemand zegt ook maar één keer wat hij echt bedoelt en Frances’ pogingen om interessant over te komen zijn vaak net zo subtiel. Je moet vaak even stilstaan bij wat gezegd is om alles laag per laag te ontdekken. Magistraal gedaan wel. De schrijfstijl is luchtig en er zit wat humor in maar ik heb geen enkele keer echt moeten lachen. Ik vond Frances best een leuk hoofdpersonage en ik vond soms op een bizarre manier aansluiting met haar, maar het plot boeide me voor geen halve meter. Ik heb niet het idee dat ik met beroemde mensen moet optrekken om iets te betekenen en ik heb al helemaal niet het gevoel dat ik mezelf voortdurend moet bewijzen, of toch niet zoals Frances constant probeert. Ik neem mezelf ook niet zo ongelooflijk serieus als Frances en Bobbi dat doen en ik heb al helemaal niet zo’n hippe naam. Blijkbaar ben ik toch niet zo’n rasechte millennial als ik het zo mag geloven. Zo refereerde NRC naar het boek met: “De benauwende wereld van de millennial”. Ook: Sally Rooney gebruikte geen aanhalingstekens. Kan iemand me uitleggen waarom??

  • Nog één keer feest van Liane Mortiarty

Liane Mortiarty, ik vind dat een topwijf. Ik amuseer me enorm met haar boeken, ik heb er 5 gelezen nu. Het is chicklit maar toch meer dan dat, grappig en spannend maar toch dieper. Pas op, ik lees al graag eens een simpele chicklit. Je mag mij daarom een onnozel schaap vinden, maar ik kan daar wel van genieten. Bij Lianes Moriarty’s boeken geniet ik minstens zo hard, maar dan met het verschil dat het boek ook echt blijft hangen. Haar beste boek vind ik Grote kleine leugens, dat zooo goed verfilmd is in de serie Big Little Lies.

Nu las ik dus Nog één keer feest en ik heb wederom echt genoten. 🙂 Misschien toch wel het minste boek van de 5 die ik al las, maar nog steeds werd ik helemaal opgeslorpt in het boek, op zo’n manier dat ik vergeet dat de echte wereld bestaat. Ik kon het niet dichtklappen – toen het boek bijna uit was, stond er 22:30 op de klok terwijl ik moest werken de volgende dag (wekker: 6:10). Ik las toch nog een beetje door en door en dan was het middernacht en droomde ik van het boek. Een boek waar je je slaap voor laat: da’s een goed boek. Lees niet de samenvatting op bol.com want ik vind dat die al te veel weggeeft. Ik zeg: een eiland met een mysterie en uiteenlopende personages die zichzelf beter leren kennen.

Sophie is een vermakelijk personage, maar het was vooral Grace die een grote indruk maakte op mij. Toen ik het boek las, zat ik niet zo goed in mijn vel. Als je dat een personage als Grace hebt dat nog een stukje dieper zit, dan komt dat best hard aan.

Oké, drie boeken op één maand is niet zo bijzonder veel eigenlijk, maar ik doe er dit weekend wel nog eentje bij. Ik ben klaar met werken voor vandaag, dus mijn weekendprogramma: lezen en brunchen. DAAR WORD IK HEEL BLIJ VAN. Alles voor jou (mottige vertaling) van Liane Moriarty (joepie) ligt klaar en zondag test ik een nieuw brunchadresje in Gent uit, Norma.

You might also like

Comments (10)

  • Wendy 3 weken ago Reply

    Ernaar uitkijken om een/mijn kind voor te lezen, zonder last te hebben van rammelende eierstokken… Check! 😉

    Moederschip 3 weken ago Reply

    Hihi ik ben een voorleesmama en geniet daar superhard van. Heb die liefde duidelijk doorgegeven aan allebei mijn kindjes, missie geslaagd! En love love love Moriarty maar dit vond ik één van haar mindere boeken.

    kellynosmalltalk 3 weken ago

    Superleuk dat je dat doet! Mijn mama was nooit een lezer maar stimuleerde mij daar wel in, en daar ben ik nu heel dankbaar voor! Lijken me ook echt momentjes om te koesteren. Deze van Moriarty vond ik ook iets minder verrassend/spannend maar ik genoot er nog steeds echt van.

  • Ilona Wielinga 3 weken ago Reply

    Ik vind het zelf altijd zo heerlijk als ik in de zomervakantie weer een aantal boeken er doorheen kan jagen. Ik vind zelf thrillers altijd heerlijk, ben nu bezig in de doodsvogel, is echt wel een aanrader!
    Ilona Wielinga onlangs geplaatst…Soms voel ik me best volwassenMy Profile

  • Bettie 3 weken ago Reply

    Leuk lijstje. Ik zet dat boek van Liane even op mijn lijstje. Ik heb jaren terug ‘Big little lies’ gelezen en dat was wel vermakelijk boek.

    kellynosmalltalk 3 weken ago Reply

    Dankje! Ja doen, al vond ik het nu wel het minste van de 5 van haar (wel nog steeds goed). Het geheim van mijn man bleef ook hangen bij mij. Ik had eigenlijk al uitgedokterd wat het geheim was, maar op het einde kwam er dan nog een mindfuck.

  • Irene 3 weken ago Reply

    Gesprekken met vrienden staat hier ook nog in mijn kast. Ik vond Normale mensen van haar prachtig! Heb je dat gelezen? Aanrader alleszins 🙂 Lampje heb ik nooit gelezen maar ben er wel benieuwd naar nu. Ben ook fan van Moriarty trouwens net omdat het niet van die cliché chicklits zijn, maar dit boek heb ik nog niet gelezen (staat wel op mijn e-reader). Ik ben nu helemaal zot van Elle Kennedy en Sarina Bowen als snel, romantisch leesvoer 🙂
    Irene onlangs geplaatst…WAT IK LEERDE VAN DEZE DAG #2.My Profile

    kellynosmalltalk 3 weken ago Reply

    Normale mensen heb ik nog niet gelezen, mocht het in de bib eens beschikbaar zijn dan zou ik het daar misschien eens halen 🙂 Lampje is fantastisch! Elle Kennedy en Sarina Bowen ken ik niet maar ga ik NU eens checken 😀

  • Sanne 3 weken ago Reply

    Ik heb nog geen een van deze boeken gelezen, maar kan wel lachen om je recensies. Dat van Gesprekken met vrienden bijvoorbeeld over die aanhalingstekens haha, kan me de irritatie voorstellen. Ik probeer nog altijd wat meer te lezen, maar het wil niet vlotten.
    Sanne onlangs geplaatst…Waarom shellac mijn leven (of in ieder geval mijn nagels) beter maaktMy Profile

    kellynosmalltalk 3 weken ago Reply

    Haha leuk om te horen! Ja ik begrijp dat dus niet he, die aanhalingstekens! Wellicht een stijlkeuze ofzo maar dan vind ik het een lelijke stijl. Eenmaal je een goed boek gelezen hebt wil je vaak meer en meer en meer, maar het is soms moeilijk om te starten.

Leave a Reply

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.