Loading...

Over introversie en sporten

Sinds ik een jaar of twee geleden (toen pas!) het boek Stil van Susan Cain las, dacht ik: ja! Ja! Omg! Dat ben ik!

I found Jesus, zoals ze zeggen. Ik was weer helemaal blij met mezelf en de nieuwe ik die ik ontdekt had – of vooral de ik die al altijd bestond maar nooit echt de toestemming kreeg om er helemaal te zijn. Als je introvert bent, dan krijg je onder andere energie van alleen zijn. Daarmee bedoel ik niet dat je energie krijgt van een hele dag in je zetel te liggen schimmelen (of ja, soms misschien) maar vooral van activiteiten die je in je eentje kan doen. Lezen, iets creatiefs doen als naaien of schilderen: zolang er niet te veel prikkels zijn. Daarnaast houden veel introverten er ook niet van als de bel plots gaat (wie o WIE durft mij storen zonder mij te verwittigen??).

Daarnaast leerde ik nog iets over mijn introversie: laat mij maar alleen sporten. Dat lijkt op het eerste zicht nogal vanzelfsprekend omdat het ook een activiteit alleen is. Don’t be fooled: we hebben hier opnieuw te maken met een extravert ideaal. Later meer daarover, maar in onze maatschappij gaan we idealiter sporten in een sociale omgeving. Dat betekent dat we ons massaal inschrijven voor Zumbalessen en BBB in een ruimte met twintig anderen wiens lichaamsgeuren je bijna kan proeven. Af en toe gaat een arm rakelings langs je gezicht omdat er één of andere zot het verschil niet weet tussen links en rechts (je denkt dat ze Kelly heet en een blog heeft, maar je weet het niet zeker). Je neemt een fitnessabonnement waar je op de loopband de competitie aangaat met een man van wie je verwacht dat hij elk moment Hulkgewijs groen kan uitslaan.

Zo vermoed ik toch dat het eraan toegaat in de fitness – ik kom er nooit, dus ik doe een beetje aan bloggerlijke vrijheid. 🙂 Die ene keer dat ik een fitness van binnen zag, was het superdruk. Met een beetje pech ben je dus aan het lopen naast zo’n halve Hulk wiens zweetdruppel op jouw pols belandt – en je weet dus niet waar die zweetdruppel exact vandaan komt hè).

Daarom: ik sport bij voorkeur alleen.

Sporten is ook een activiteit waar ik energie van kan krijgen, maar dan wel als ik alleen kan sporten. Dit was ik me afgelopen donderdag nog aan het bedenken toen ik aan het zwemmen was en het heerlijk rustig was in het zwembad. Meestal ga ik zwemmen met mama, maar we zwemmen wel elk op ons tempo, waardoor ik dus een kilometer lang op mezelf ben. Dan ben ik er, is het water er, mijn ademhaling en mijn spieren, en is dat genoeg. Hetzelfde met lopen, dat doe ik ook liever alleen. Mijn tempo, mijn muziek, mijn gedachtes: daar krijg ik mentale energie van. Ja, een beetje cliché maar ik voel me effectief beter daarna. Ik voel me ook altijd beter als ik na een sessie van Blogilates mijn spieren voel branden, gewoon omdat ik mijn lichaam zo nog eens echt “voel”.

*maar dan niet op de loopband Blogilates

Soms ga ik dus met plezier sporten – had je me tien jaar geleden gezegd dat ik dat zou schrijven, dan had ik mijn All Stars “sportschoenen” naar je hoofd gesmeten. Ik kon me als puber enorm aanstellen tijdens de sportlessen. Je moet maar eens in je omgeving vragen hoeveel mensen er ooit een onvoldoende/vakantietaak voor lichamelijke opvoeding kregen: juist ja. Gelukkig begrijp ik nu al beter waarom ik geen fan was van dat gesport: bijna alles verliep in groep. Uiteraard vond ik het vervelend om te moeten lopen in een gigantische groep mensen die dan ook nog eens gigantisch veel lawaai maakte. Bovendien ben ik ook helemaal niet goed in balsporten en was ik al helemaal een ramp in springen over een bok. Wie heeft dat in godsnaam ook uitgevonden zeg. Ik schreef al eens wat ik zou doen mocht ik een politieke partij oprichten, maar bij deze meteen een extra agendapunt: ik schaf de bok en alles wat daarop lijkt af. 🙂

Vroeger wenste ik soms dat ik “gewoon eens sportief” zou kunnen zijn, maar kijk, op mijn 24ste leer ik stilaan dat ik ook op mijn manier kan leren sporten. Wat is jouw idee over sporten? Haatliefdeverhouding zoals bij mij of heb je de sport van je leven al gevonden?

Btw: de foto bovenaan is er ééntje van mijn loopplekje. Ik was hopeloos op zoek naar een foto van mezelf in sportmodus, maar die bestaat niet – behalve een verdwaalde foto van mijn 17-jarige zelf in felroze jogging, waarin ik tijdens de les lichamelijke opvoeding een overdreven ongeïnteresseerde poging deed tot speerwerpen. Niet voor publicatie vatbaar. Of allez dan, in ’t kader van mijn “bloggerlijke vrijheid”:

You might also like

Comments (9)

  • Moederschip 4 maanden ago Reply

    Wat een openbaring! Ik had dit nog nooit gelinkt aan introvert zijn, maar het verklaart plots waarom ik 37 sporten heb uitgetest en nooit kon volhouden. Terwijl ik nu wel al twee jaar lang met plezier ga lopen, zwemmen en wandelen. Just me and my podcasts 😉
    Moederschip onlangs geplaatst…Vrijdag lijstjesdag! Podcasts over het ouderschapMy Profile

    kellynosmalltalk 4 maanden ago Reply

    Ik had ook pas onlangs die ingeving dat het veel kon te maken hebben met introversie. Leuk dat je nu ook met plezier kan sporten! En die podcasts, daar zeg je zoiets … 🙂 goed idee om die te beluisteren tijdens het sporten!

  • Kaylin Maertens 4 maanden ago Reply

    Wat een prachtig loopplekje! Wow, om jaloers op te zijn. Hoewel ik mijn velden in Diksmuide ook wel blijf mooi vinden.
    Goede realisatie. Perfect herkenbaar voor mij. Nooit goede punten gehad voor sport op school maar op zich ben ik wel graag in beweging. Sinds vorig jaar ben ik actiever bezig met wandelen, af en toe lopen en en nog meer af en toe buikspieroefeningen

    kellynosmalltalk 4 maanden ago Reply

    Lopen in de natuur op zo’n plekje is inderdaad helemaal niet slecht. 🙂 Misschien kan daar wel wat meer rekening mee gehouden worden in het onderwijs! Goed dat je gaat wandelen, is een ideale introvert-activiteit denk ik.

  • Audrey 4 maanden ago Reply

    Ik ontdek je blog nu pas en ik wil even zeggen dat je echt superleuk schrijft! Enne, sporten, dat vind ik dus ook verschrikkelijk. Ik haatte gym echt uit de grond van mijn hart. Ik heb vroeger jarenlang gezwommen, maar nu beperk ik me tot wandelen en agility met mijn hond. Dat is het enige sportmaatje dat in mijn buurt mag komen, hahaha!
    Audrey onlangs geplaatst…4x de lekkerste koude wrapsMy Profile

    kellynosmalltalk 4 maanden ago Reply

    Ah dankjewel, dat vind ik dan weer een superleuk compliment! Agility moest ik even googelen maar dat lijkt me wel fantastisch om te doen!

  • nicole orriens 4 maanden ago Reply

    Ik sport ook altijd alleen. Daarom houd ik ook zo van hardlopen : ) Dat kun je prima in je een tje doen. Ik doe dan ook nooit mee aan wedstrijden en dergelijke.

    kellynosmalltalk 4 maanden ago Reply

    Leuk hè, om dan alleen te kunnen zijn met je gedachten! Lijkt me ook niet fijn om bij wedstrijden tussen 1849 andere zwetende mensen te lopen.

  • Leen 4 maanden ago Reply

    Ojaaa, weer heerlijk herkenbaar 🙂 🙂
    Leen onlangs geplaatst…Recept: simpele courgettesoep want het is er het seizoen voorMy Profile

Leave a Reply

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.