Loading...

Alleen en eenzaam: twee verschillende dingen

Soms vinden mensen het een beetje vreemd dat ik graag alleen ben. Ze maken zich misschien zorgen, maar ik hou van alleen zijn. Meer zelfs: ik heb het nodig en ik verlang ernaar. Het is in feite voor ieders veiligheid, want ik ben de slechtste versie van mezelf als ik een lange tijd niet alleen kan zijn. 🙂 Het stelt me dan ook gerust omdat ik dan op de één of andere manier pas echt 100% mezelf kan zijn. 

Ik ben dus graag alleen. Eenzaam zijn daarentegen, dat haat ik. Het zijn dan ook twee totaal verschillende dingen.

Heerlijk alleen zijn

Als je alleen bent, dan heb je geen gezelschap van anderen. Je bent alleen thuis of je gaat alleen wandelen. Je kan doen wat je wil, je kan ongestoord denken wat je wil.

Als ik alleen ben, kan ik zitten in de positie die ik wil en kan ik eten hoe ik wil. Ik zet de muziek op die ik wil horen en ik zet Our Planet op en kan ongegeneerd snotteren en verwonderd zijn tegelijk. Dat kan niet op pakweg de trein.

Zo zonder het gezelschap van anderen, word je dus eigenlijk keihard geconfronteerd met jezelf, want jijzelf, die is er altijd. Je kan jezelf dus als perfect gezelschap zien, want die jij wil ook gewoon bijna altijd hetzelfde doen.

  • Hallo jij, wil je een boek lezen?’ –  ‘Ja leuk!!’
  • ‘Hé jij, gaan we Billie Eilish luisteren?’ – ‘Jaaa leg Bad Guy op!’

Gezellig!

Ook:

‘Zeg jij, willen we eens stoppen met piekeren. Dank u.’ – ‘NEE! IK PIEKER KEIGRAAG!!!’

Iets minder gezellig. 

Hoewel dat piekeren vervelend kan zijn, heb ik mijn momenten alleen echt nodig omdat de wereld soms een heel drukke plek is voor mij. Er komen tienduizend dingen op me af, en die indrukken kan ik pas echt verwerken als ik op mijn eentje ben. Typisch een introvert, in dit artikel schreef ik onder andere al waarom introverten meestal graag alleen zijn. Het lijkt soms gewoon echt wel alsof we tot leven komen dan. Kijk maar naar de afbeelding hieronder 🙂 Letterlijk: als de kat van huis is, dansen de muizen.

Wil je meer van die herkenbare cartoons/memes/quotes voor introverten, dan heb ik daar een Pinterestbord aan gewijd.

Eenzaam zijn, da’s dan weer compleet iets anders.

Bij eenzaam denken we vaak nog aan het standaardverhaal van een hoogbejaarde, Mariëtte voor de gelegenheid, wiens dagen voorbijkruipen als een drievingerige luiaard (schijnt het traagste dier op aarde te zijn. Spirit animal.) De wereld van Mariëtte beperkt zich tot haar schommelstoel, haar tv, haar roddelblad en haar zoon die elke dag 5 minuutjes langskomt met de boodschappen. Dat is dat. Zo schommelt ze verder. Mariëtte is het grootste deel van haar dag alleen, maar wil dat niet zijn. Ze is eenzaam en dat is hartverscheurend.

Hoewel zo’n situaties van alleen + eenzaam voorkomen, ben je zoals ik hierboven schreef lang niet altijd eenzaam als je alleen bent. Daarnaast ben je ook niet automatisch niet-eenzaam als je bij anderen bent. Zo heb ik me in groep al veel eenzamer gevoeld dan toen ik echt in m’n eentje was. Even een voorbeeldje.

Welkom in de hel voor introverten

Vorig jaar, januari 2018, trok ik voor de tweede keer naar het buitenland om er te werken. Ik kreeg daar een bijkomende opleiding.

De opleiding vond plaats in een te klein lokaal waar een vijftal rijen van zo’n 7 stoelen en tafels werden neergezet. Er bleek dat er te weinig tafels waren, dus hier en daar werd er nog een stoel tussengepropt. Ik kon bijna voelen hoe ik anderen hun zuurstof inademde. Verder kende ik niemand, en om dat probleem op te lossen werden er spelletjes gespeeld als: “ga rechtstaan en vertel de groep een fun fact over jezelf! Leuk!!!”

Je snapt me al. De groep was gigantisch extravert, en ik werd gek. Ik dacht dat ik uit het raam ging klimmen als er nog één iemand “OH MY GOD THAT’S F*CKING HILARIOUS” had geroepen aan 100 decibel. Ik vroeg me af of ik soms een vliegtuigongeluk had gehad en op die manier in de hel was terechtgekomen. Ik fantaseerde erover om het lokaal uit te lopen richting het strand, en mezelf in te graven in een metersdiepe put zodat ik gewoon nog eens stilte zou kunnen ervaren. In de plaats daarvan bladerde ik rustig door mijn Loesje-agenda en deed ik alsof ik druk bezig was met iets héél belangrijks invullen.

In dat lokaal, in die groep, was ik een rustig meisje met een schattige agenda in een wereld van drukke mensen. En ik voelde mij eenzaam. Eenzaam tussen veertig stemmen en veertig meningen. Ik dacht werkelijk dat ik het meest vreemde wezen op aarde was. Alsof we op de noordpool waren met allemaal ijsberen en ik daar ineens als pinguïn kwam tussenwandelen. Dat is ontzettend bizar want pinguïns leven op de zuidpool. Het is ook onzin natuurlijk, want ik ben helemaal niet zo schattig als een pinguïn – we waren gewoon allemaal mensen en ik voelde me de vreemde eend in de bijt. Dat was het nu wel weer met die dierenreferenties. 🙂

Eenzaamheid is dus zoveel complexer dan gewoon gewoon “zonder gezelschap; alleen” volgens de Van Dale. Je kan alleen zijn en je helemaal zen voelen, en je eenzaam voelen terwijl je zoveel mensen om je heen hebt. Maar hé, je bent niet de enige.

The irony of loneliness

is we all feel it

at the same time.

Rupi Kaur

Hoe ervaar jij eenzaamheid?

You might also like

Comments (7)

  • Wendy 7 maanden ago Reply

    Die cartoon! 😀 Heel herkenbaar. Al ga ik op feestjes graag helemaal los op de dansvloer. Tot verbazing van anderen. “Maar jij bent meestal zo stil!” “Ja, maar om te dansen heb ik mijn mond niet nodig, toch?” 🙂
    Het klopt wat je schrijft. Alleen en eenzaam zijn twee verschillende dingen. Net zoals stil en verlegen.

    kellynosmalltalk 7 maanden ago Reply

    Haha hoe leuk, echt een heerlijk stil-maar-niet-verlegen voorbeeldje! 😀

  • SprinkleOfLien 7 maanden ago Reply

    Ik herken mij hier zó hard in! Geweldig geschreven, bij elke zin had ik iets van “Ja! Dat is het se!”.

    kellynosmalltalk 7 maanden ago Reply

    Dankjewel! 🙂 🙂 thuiskomen na een dag vol drukte en echt alleen kunnen zijn, is echt één van de beste dingen ever ook.

  • Irene 7 maanden ago Reply

    Aah herkenbaar! Ik ben ook een introvert maar in sommige groepen (vooral dan kleintjes waarbij ik me 1000% op mijn gemak voel) kan ik best extravert zijn. Alleen, in zo’n situatie als die die jij hier beschrijft, zou ik me ook eenzaam voelen. Ik kan me daar ook enorm aan irriteren dan, aan van die heel luidruchtige mensen. En wat misschien nog erger is; van die ‘lesgevers’ die geen rekening houden met hoe iemand is en je dan dwingen om van die idiote voorstelrondjes te doen of je aanduiden om een antwoord op de vraag te geven. Laat mij hier maar gewoon in stilte zitten oké? :p

    kellynosmalltalk 7 maanden ago Reply

    Leuk dat het herkenbaar is! 🙂 bij mijn goede vriendinnen kan ik me ook verrassend extravert gedragen, haha. Inderdaad, helemaal waar dat die lesgevers soms ook helemaal niet snappen dat we gewoon willen meeluisteren en liever de kat uit de boom kijken.

  • […] was ik bijvoorbeeld de definitie van eenzaam, maar ik zag mezelf plots wel op een andere manier. Hier schreef ik al over het verschil tussen alleen en eenzaam zijn. In mijn single bestaan ben ik soms […]

Leave a Reply

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.