Loading...

‘En, hebt ge al een lief?’

https://www.sugarandsloth.co.uk

Valentijnsdag. De dag dat er op mijn werk pralines worden uitgedeeld en ik in elke ooghoek een rode roos zie behalve in mijn handen. Op de radio wordt Robbie Williams grijsgedraaid en op sociale media worden valentijnsontbijten weggegeven. Nu klink ik misschien als een zielige single, maar eigenlijk vind ik het vooral jammer dat ik niet gratis mag ontbijten en dat ik onderstaande fantastische valentijnskaart niet kan verzenden.

Pinterest.com

Enfin, ter ere van deze mooie dag stel ik voor: de zin die vaak de aanleiding is van de eerste irritaties op familiefeestjes. Nonkel Alain en tante Rita kunnen hun nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en stellen De Grote Vraag: ‘en, hebt ge al een lief?’.

Om de één of andere reden is het immers verplicht om een lief te hebben of daar toch ten minste naar op zoek te zijn. Vooral de generatie ouders en grootouders maakt zich luidop zorgen als dat niet het geval is. Hoezo, mijn (klein)kind heeft de liefde van haar leven nog niet gevonden? Er is maar één gevolg mogelijk: dat maakt hem/haar diep ongelukkig. Goed bedoeld advies wordt op ons afgevuurd: van ‘dat komt nog wel’ naar ‘er zijn veel visjes in de zee hè’ tot ‘voor 2019 wens ik u een goed lief’. Alsof een partner vinden of hebben het enige doel in ons leven is. 

Plot twist: we zijn geëvolueerd en tegenwoordig is happy single zijn een begrip. Sommige singles staan open voor visjes in de zee terwijl anderen bewust weg blijven van zeeën en rivieren.

’t Is allemaal de schuld van Disney

Al vanop jonge leeftijd worden we geconfronteerd met liefde. Da’s mooi en praktisch, want baby’s kunnen effectief sterven zonder liefde – meer over dat lugubere experiment lees je onderaan in dit artikel. We worden echter ook al snel geconfronteerd met de eeuwige zoektocht naar een partner. Het is dan ook gemakkelijk om verliefd te worden op de liefde, dus lieten we onze Barbies massaal trouwen met Ken. In de lagere school hadden we allemaal minstens één lief en we voorspelden dat we ten allerlaatste op ons 23ste getrouwd zouden zijn (HAHA). We zagen liefde als iets wat vanzelf komt en daar zit Disney misschien wel voor iets tussen. Let op, mensen die me kennen weten dat ik Belle van Beauty and the Beast foutloos kan meezingen (Engels en Nederlands, jawel, #talent) en ik dus een grote fan ben van sprookjes en Disney. Als kind (en nu) wilde ik, net als De Kleine Zeemeermin, ook wel eens mijn haar kammen met een vork en wilde ik ook graag een krab als beste vriend. De verhalen zijn absoluut betoverend, maar ook daar gaat het vooral over het vinden van ‘de ware’. Sebastiaan de krab zingt dat het leven zoveel beter is op de zeebodem, maar toch ruilt Ariël haar prachtige zeemeerminnenstaart om voor benen. Dat arme 16-jarig schaap verkoopt zelfs haar stem, allemaal voor de eerste de beste man. In de oorspronkelijke versie, die van Hans Christian Andersen, heeft ze zelfs niet eens een ziel en sterft ze als ze haar prins niet kan overtuigen om met haar te trouwen. Vaak worden zo’n verhalen (terecht) in feministische context gebruikt, maar het heeft ook nog een andere boodschap: ‘de ware’ vinden maakt je gelukkiger en maakt je leven waardevoller.

Advies van een single

Klinkt allemaal schattig, maar het lijkt wel alsof de perfecte partner vinden het ultieme doel in ons leven is. Eens die er is, leven we nog lang en gelukkig. Dat is misleidend, want je geluk zou niet mogen afhangen van een eventuele partner. Misselijk word ik, van die quotes waarbij je je ‘other half’ moet vinden. Ik ben zo ook wel een volledig mens en ik heb ook geen ambities om deel uit te maken van een Siamese tweeling. Bovendien is die potentiële partner ook een volledig mens en tenzij we kaarsen zijn, zullen we ook niet versmelten met elkaar. We blijven twee mensen die hopelijk een aanvulling zijn op elkaars leven.

Hoewel ik misschien wat cynisch klink, geloof ik wel degelijk in de liefde. Als je me niet gelooft, weet dan dat ik een muziekdoos heb van De Kleine Zeemeermin die vrolijk ‘Diep in de Zee’ speelt. Aha. De liefde kan ontzettend mooi zijn en evolutionair gezien hebben we ongetwijfeld voordelen bij partners. Alleen vind ik dat we ‘liefde’ soms iets breder kunnen zien. Het is niet omdat je single bent, dat je ook daarom ook iets mist in het leven: een partner is niet de enige kans op geluk. Het leven biedt zoveel meer, zo maakte ik vorig jaar een lijstje van dingen waar ik gelukkig van word. Een greep uit het aanbod: Chanel Eau Tendre (mijn favoriete parfum), het logo van Netflix, vers gewassen lakens, uitgebreid ontbijten. Een beetje melig, maar lang niet zo melig als foto’s van kussende mensen.

Een lief heb je niet, dat ben je

Loesje

Ik vind ook dat het als twintiger – en lang daarna – oké is om op jezelf te focussen. Daarmee bedoel ik niet dat je in een narcist moet veranderen, maar je mag wel je persoonlijke doelen voorop stellen. ‘You have to learn how to love yourself first’ is zo’n quote die tot vervelens toe herhaald wordt, maar waar veel waarheid in zit. Je staat op met jezelf, eet met jezelf, ademt met jezelf en gaat slapen met jezelf. Logisch dus dat je je soms ergert aan jezelf – ik wil mezelf ook door het raam gooien als mijn sleutels weer overal liggen behalve waar ze moeten liggen. Toch lijkt het mij wel belangrijk dat je je jezelf leert accepteren, voor je daar nog een ander mens bij gooit die ook weer dingen heeft waaraan je je gaat ergeren (ja, dit is relatieadvies van een single). Het is dus oké als je de liefde van je leven nog niet gevonden hebt (bestaat die wel?) en het zelfs ook oké als je die nooit vindt.

Trouwens: valentijn schrijf je met kleine letter en Valentijnsdag met hoofdletter. Taalverbeteraars zijn vervelende mensen – daarom heb ik dus geen lief. #wijsheidvandedag



You might also like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.