Loading...

De klimaatspijbelaars zijn hypocriet (en dat is oké) #opinie

Dat het niet helemaal goed gaat met het klimaat, dat weet inmiddels elk normaal denkend mens (inderdaad: Trump valt dus al weg, bedenkers van complottheorieën ook). Het klimaat is de laatste maanden onderwerp nummer één, en daar hebben vooral de klimaatspijbelaars voor gezorgd. Mooi, toch? Al wordt hen dan ook wel verweten dat ze hypocriet zijn, als ze massaal met hun smartphones selfies staan te nemen. Dat vind ik begrijpelijk, want dat zijn ze ook.

Allemaal hypocriet 

Voor je in een kramp schiet en me aanziet als klimaatontkenner, zal ik beginnen met mezelf: ik ben hypocriet. Zo eet ik geen vlees meer, en dat is een goede zaak aangezien vleesproductie een grote milieuvervuiler is (de documentaire Cowspiracy staat op Netflix). Hoewel ik dat in eerste instantie doe omdat ik niet wil dat er beestjes moeten sterven voor mijn eten, draag ik dus ook mijn steentje bij aan het milieu. ‘Aha’, denkt mijn hypocriete zelf, ‘dan is het allemaal niet zo erg dat ik het hele land rondrijd met mijn dieselwagen’. Ik haat de fiets en ik haat het openbaar vervoer nog harder, maar da’s niet erg, ‘want ik eet tenminste geen vlees’. 

Ook elke jongere die met plezier de geschiedenis -en turnles skipt om wat in Brussel te gaan roepen met een slogan in de lucht en een plastic fles cola in de hand (een minderheid, gelukkig), is hypocriet. De klimaatspijbelaars die elke dag met de auto naar school worden gebracht en trots foto’s delen op Instagram van hun vliegtuigreisjes naar Rome en Tenerife zijn inderdaad ook hypocriet. Initiatiefneemster Anuna De Wever wordt ook hypocrisie verweten door die vliegtuigreizen, en eigenlijk is dat de waarheid. Alleen worden mensen soms wel heel extreem daarin: ‘als je wil gaan betogen gaat dan mag je je kleren niet meer wassen!’ Tja, zo is zelfs de grootste milieuactivist ter wereld strikt gezien hypocriet zodra hij een warm bad neemt.

Zo zie je: het is oké. We zijn allemaal hypocriet, maar het initiatief is er tenminste. Alsof betogen enkel kan als je perfect bent. 

Brossen voor meer bossen 

Dat initiatief voor het klimaat komt er op het moment dat die jongeren braaf in de les zouden moeten zitten. Ja, ze kunnen ook gaan betogen op een woensdagnamiddag of op zondag. Absoluut, groot gelijk, en dat doen ze dan ook: tussen die 70.000 man op zondag 27 januari liepen er ook heel wat jongeren. Waarom ze dan toch spijbelen? Eén woord: statement. In december 2018 liep er 65.000 man door Brussel en nog geen twee dagen later vloog er een minister in privéjet naar Polen om de klimaatwet niét te ondertekenen. Dan kan je het die jongeren ook niet kwalijk nemen dat ze op zoek gaan naar iets wat niet kan genegeerd worden. Brossen kan niet en mag niet. En toch doen ze het, voor het klimaat. Het is net door het spijbelen dat het zo’n massale media-aandacht krijgt en dat politici in nieuwsstudio’s worden gesleurd om reacties te geven. Die strafstudie nemen de meeste jongeren er trouwens wel bij hoor, meteen een mooie les om consequenties te snappen.

Wij-zij verhaal 

Wat ik dan wel weer jammer vind aan het hele klimaatdebat, is dat er ‘met het vingertje wordt gewezen’. Dat wijzen gebeurt in twee verschillende richtingen:

1) Jongeren naar de ‘oudere’ generatie: ‘Jullie hebben onze aarde kapotgemaakt!’

Hoewel die generaties de klimaatopwarming misschien wel (indirect) hebben gecreëerd, zijn zo’n uitspraken jammer. Jongeren zullen zich wellicht altijd wel proberen afzetten tegen de generatie van hun ouders, maar zo zorg je ervoor dat een hele generatie zich (terecht) aangevallen voelt. Het gevolg is een wij-zij verhaal waar niemand iets mee opschiet. Facebookposts als ‘wij gingen vroeger op vakantie naar de Belgische kust en jullie gaan naar Bali!’ worden om die reden massaal gedeeld. 

2) ’Oudere generatie’ naar jongeren: ‘Jullie hebben wel nog altijd een smartphone en dat is ook milieuvervuilend!’ 

Zoals ik hierboven al aangaf is dat inderdaad hypocriet, maar het is niet de schuld van de jongeren dat smartphones bestaan. Die oudere generatie tokkelt trouwens ook vrolijk op hun smartphone – we maken dus gewoon gebruik van wat er op de markt is voor ons. Daarnaast is het een argumentum ad hominem (hier ben ik dan met wat fancy Latijn van Wikipedia, het betekent argument op de man). Ter verduidelijking haal ik het argumentatieschema erbij en vul ik het meteen even in.

Argumentatieschema:

1) ’Persoon A doet bewering X’ -> Jongere beweert dat we iets moeten doen aan de klimaatopwarming 

2) ’Er is iets mis met persoon A’ -> Jongere drinkt uit plastic flesjes 

3) ’Dus bewering X is onwaar’ -> Het klopt niet dat we iets moeten doen aan de klimaatopwarming.

Nummer 2 kan je trouwens ook vervangen door ‘jongere houdt een belachelijke slogan in de lucht’ en alle andere dingen waar de jongeren van beschuldigd worden. Hoewel ik ook soms de kriebels krijg van bepaalde slogans (origineel is niet altijd leuk), is een argumentum ad hominem niet het beste argument. Zo verleg je de aandacht van de boodschap die de jongeren willen uitdragen naar iets wat mis is met de jongeren die de boodschap brengen. Begrijpelijk dat jongeren dat frustrerend vinden. 

Toch duim ik dat die jongeren gewoon elke donderdag doorgaan met spijbelen, en zichzelf en heel België telkens met de neus op de feiten blijven drukken. Elke keer dat er daardoor iemand kritisch nadenkt over zijn acties en die misschien zelfs aanpast, is een mooie stap vooruit. Dat de klimaatspijbelaars meer zullen worden dan enkel ‘het woord van 2019’, staat dus al vast. Ik kan verder alleen maar oprecht hopen dat de regering dit ook mag begrijpen. Trouwens, wél een mooie slogan, die ‘ik moest staken want de regering doet het niet’ 😉 

You might also like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.